അലസമാസക്തമനാവശ്യം

ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ അപ്രസക്തഭാഗങ്ങൾ

2012-02-19T11:00:00.003-08:00

ഡീ,

ശരീരമെന്നാൽ

ഉടുപ്പില്ലായ്മയല്ല

എന്റെ പ്രണയത്തിൽ കലർപ്പുണ്ടെങ്കിലും

കാമം ഉളുപ്പില്ലായ്മയല്ല

കാളസർപ്പത്തെ കയറെന്ന് വിളിച്ചൂശിയാക്കാം

പക്ഷെ

കയറിൽ ചവിട്ടി നിലവിളിക്കരുത്

എനിക്കൊരു ഉമ്മ തരൂ

-ഉമ്മ വയ്ക്കുന്നു-

എനിക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും മികച്ച

ഉമ്മ

അമ്മയുടെ വകയായിരുന്നു

എറ്റവും മികച്ച ഉമ്മയും

ഏറ്റവും മികച്ച പ്രാക്കും സഹോദരങ്ങളാണ്

നോക്കെഡീ,

നിന്റെ അശ്രദ്ധ മൂലമാണ്

ഞാൻ

ഇങ്ങനെ പ്രസക്തനാകുന്നത്...

നീയെന്തിനാണ് തീവണ്ടിയിലെ എല്ലാ യാത്രക്കാരെയും

ഭയന്നു വിവശരായി നോക്കുന്നത്?

ഇനി ഞാനവിടെയെങ്ങും തൊടില്ല

-അവൾ എന്നെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു-

നന്നാവാനുള്ള ശ്രമം അഥവാ സുരഭിലസുന്ദരസ്വപ്നങ്ങളുടെ കൂതറവൽക്കരണം

2012-02-19T00:58:00.000-08:00

സ്വപ്നം മാനവചിത്തനാഭിയിൽ അനന്തത്തിന്റെ പത്മോദയം/ ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാടിന്റെ പ്രൌഡശബ്ദം

അധോലോകസഞ്ചാരിണി വന്ന് ഒരുപാട് നാളുകൾ കഴിഞ്ഞാണ് പ്രപഞ്ചഗോപൻ ആഗതനായത്.
വിഹിതാവിഹിതങ്ങളിൽ പെടുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരു പാലം അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടാകുമെന്നാരാണ് കരുതിയത്?

സൂക്ഷ്മദർശിനിയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അവർ കോശഭിത്തിയിലിരിക്കുന്നു.
ദൂരദർശിനിയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അവർ ചന്ദ്രമണ്ഡലത്തിൽ ശയിക്കുന്നു.
നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ വരി പിഴച്ച കവിതയും വര പിഴച്ച ചിത്രവും ചിതറിയോജിക്കുന്ന മട്ടിൽ, എനിക്കനഭിമതരായി, പോകുന്ന വഴികളിലെല്ല്ലാം മതിലും ചാരി നിൽക്കുന്നു.
മതിലില്ലാത്ത വഴികളിൽ കുറുകെ കിടക്കുന്നു.
വഴികൾ ഇല്ലാത്തയിടങ്ങളിൽ ഒട്ടി നിൽക്കുന്നു.
ഞാനിപ്പോൾ മിക്കവാറും സമയം കണ്ണടച്ച് കിടപ്പാണ്.
നിതാന്തമായ വഴുക്കലുകളുമായി വഴക്കിലാണ്.

കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞാലും മിണ്ടില്ല.
അങ്ങനെയൊരു ഗുണമുണ്ടവർക്ക്.

എന്നുവച്ചാൽ, ഞാൻ വലിയ രണ്ട് കല്ലുകൾ എടുത്ത് കാച്ചി.
പ്രപഞ്ചഗോപൻ ഉടനെ അധോലോകസഞ്ചാരിണിയുടെ പാവാടപൊക്കി കാണിച്ചു.
അധോലോകസഞ്ചാരിണി പ്രപഞ്ചഗോപന്റെ കൈലി ഉരിഞ്ഞവളുടെ തലയിൽ കെട്ടി.
നിങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ചുവന്ന വീഞ്ഞിലലക്കി, നിലാവിലുണക്കിയെടുത്ത അടിയുടുപ്പുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
നരകരാജ്യം അവർക്കുള്ളതാകുന്നു.

എന്റെ കൊച്ചു മാളത്തെ ഇത്ര തിരക്കുള്ളതാക്കിയതിനവർ എന്നോട് മാപ്പ് പറയണമെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല.
വേതാളനഗരവൃത്താന്തത്തിലെ അവസാനതാളിൽ അവരെ പിടിച്ച് നൽകിയാൽ ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലം എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നുമില്ല.
അവർ കുഴഞ്ഞ് മറിയുന്ന അശ്ലീലോജ്ജ്വലമായ ആ നീലച്ചിത്രം പോലും എന്നെ കൊതിപ്പിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
അപരാധികളേ എന്നു വിളിക്കുമ്പോഴും ഞാനവരെ ആരാധിക്കുകയല്ലേ?

എന്നിട്ടുമെന്തിനെന്റെ കുളിമുറിയിലേക്കവർ കടന്നാക്രമണം നടത്തി എന്നെ കുളിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു?
ഇതനവസരത്തിലെ അരസികപ്രതികരണമായ് തോന്നാം.
ഞാൻ വൃത്തിയായ് കുളിച്ചില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കെന്താ?
ഈ ചൊറികൾ കഴുകി കളഞ്ഞാൽ എനിക്കെന്റെ പെണ്ണിനോടൊപ്പം കൊതി കൊറിച്ച് നടക്കാനാവില്ല,
നിങ്ങൾക്കിടയിൽ കിടക്കാൻ കൂടിയവൾ തയാറാണ്.
ശരിയാണ്.
പക്ഷെ എനിക്കവളെ ആഘോഷിക്കുവാൻ കുളിമുറിയിൽ കയറി കുളിക്കാതിരിക്കണം.
അതെന്റെ സമഗ്രമായ കാഴ്ചപാടിനോട് വിധേയത്വം പുലർത്തുന്നത് കൊണ്ടാണ്.

പ്രപഞ്ചഗോപാ...
അധോലോകസഞ്ചാരിണീ...
ഞാൻ തത്വശിലാന്വേഷകരുടെ മരുഭൂമിയിൽ താമസമുപേക്ഷിക്കുന്ന ദിനം എന്നെ കുളിപ്പിച്ചുയർത്തുവാൻ അമൃതവർഷിണിയായി പരിണമിച്ചെത്തുവാൻ പിരിയണമെന്നെഴുതിയിരിക്കുന്നത് നിവർത്തിക്കണമെന്നൊന്നുമില്ലേ?

ജലസന്തതികളായ മുനിദമ്പതികളേ, പ്രതിപ്രസവത്തിനായ് നിങ്ങളെയർക്കരശ്മികൾ വിളിക്കുന്നത് ഈ അണലികൾ പോലും കേൾക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.

മുനിദമ്പതികളായ ജലസന്തതികളേ, വിട പറയുവാൻ മുദ്രകളില്ലെങ്കിലിതാ ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രം...

ഒന്നു പൊയ്-
തായോ...

ഞാനീ വഴിയിലൊരിത്തിരി നേരമിരുന്നെൻ കണ്ണു തിരുമ്മിക്കോട്ടെ/കടമ്മനിട്ട രാമകൃഷ്ണന്റെ പരുക്കൻ ശബ്ദം

യോ‌_അഭ്യാസം

2012-02-07T08:03:00.000-08:00

...ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ
ആലിൻ ചില്ലയിൽ തലകീഴായ് കിടപ്പാരുന്നു

പിന്നെ നൂന്നിരുന്നു

നാരായണങ്കുട്ടി എന്ന തിരിച്ചറിയൽ കാർഡ് കിട്ടി

ഒരു മഴ പെയ്ത്
വേയിലൊക്കെ കൊണ്ടപ്പോ ഒരു സുഖം

ചില്ലകളിലൊക്കെ ചാഞ്ചാടി

‘ആലിൻ കൊമ്പേ ഞാനാരാ?
ആലേ ആലേ നീയാരാ?‘

ആലിറങ്ങി കീപ്പോട്ട് വന്നപ്പോ ഒരാസനം കണ്ടു.
കീഴ്ശ്വാസം കേട്ടൊ??

......പിൻഭാഗം കാണുന്ന മട്ടിലിങ്ങനെ വക്രിച്ചിരിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിപ്പൂ
എന്ന് കണ്ണാടി ചോദിക്കുന്നത്
കേട്ടില്ലേ നാരായാങ്കുട്ടീ

തൈ-ര്

2012-02-07T07:21:00.000-08:00

ഇതൊരു നാശം പിടിച്ച നഗരം തന്നെ.
വഴികൾ തെറ്റാനായി വെയിലത്ത് കിടന്ന് പുളയുന്നു.
കടുത്ത ആഗോളവൽക്കരണം.
അസഹനീയമായ ആഗോളതാപനം.
എന്നാലും മുറിയിലേക്ക് വരുന്ന വഴി കണ്ട ചെവിത്തോണ്ടി വിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ എടുത്തോമനിക്കണമെന്ന് തൊന്നുന്ന ആ തോന്നൽ ഉണ്ടല്ലോ...
പേടിക്കണം,
അവൾ പൊടുന്നനെ ഒരു വേശ്യയായാലോ?
കാശ് ചോദിച്ചാലോ?
നമ്മുടെ കയ്യിൽ കാശില്ലെന്നവളെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാലോ?
ഞാനോ നീയോ ഇതു വരെ ഒരു വേശ്യയെ തൊട്ടിട്ടുണ്ടോ?
കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
അതൊക്കെ അമ്മ അറിഞ്ഞാലോ എന്നോർത്ത് ഭയന്നിട്ടുണ്ടോ?

ഭയമൊരു തണ്ടില്ലാഴികയാണെന്നൊക്കെയറിയാം.
ടീപ്പോയിൽ ഗോബീ മഞ്ചൂരിയന്റെ ഗന്ധം.
ഒരു കുപ്പി നിറയെ നിഴൽ.
ജനലുകൾ അടച്ചും തുറന്നും അലന്ന പൊടിക്കാറ്റ്.
സ്വവർഗ്ഗസംഭോഗത്തെ പറ്റി തന്നെയാവാം
നമ്മളിപ്പോൾ സംസാരിക്കുവാൻ ഭയപ്പെടുന്നത്.

വിയർപ്പ് ഒഴുകരുത്.
അത് തുടച്ച് കളയാനാണല്ലോ തൂവാല.

നമുക്കിവിടം വിട്ടു പോകേണ്ട സമയമായിട്ടില്ല.
തീവണ്ടികൾ എത്ര താമസിക്കുവാനും തയാറാണ്,
പക്ഷെ അവയൊരിക്കലും നേരത്തെ എത്തിച്ചേരുകയില്ല.
തീവണ്ടിയുടെ ഇത്തരം സ്വഭാവങ്ങൾ കാരണമാവും അവയ്ക്ക് ഒരു വലിയ പ്രതീകത്തിന്റെ മുഴക്കവും താളവും ലഭിച്ചത്.
ഇങ്ങനെ വെറുതെയെന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറക്കുമ്പോഴും മറന്നു പോകുന്നതിന്റേതായ ഒരു സുഖം.
എത്രകാലം കൂടി ഈ ചൊറിച്ചിലുകൾ കാണും?
ആ-
വോ.

ചൊറിതണം എന്ന ചെടിയെ സാവധാനം ഓർമ്മ വന്നു.
അയ്യത്ത് നിൽക്കുന്ന പശു ചൊറിതണം തട്ടാതെ മേയുന്നു.
ഏട്ടിൽ മിലരേപ കൊതിപ്പിക്കുന്നു.
പശുവിനും ഏടിനുമിടയിൽ എന്റെ തങ്കക്കിനാവുകൾ ഓടിച്ചാടിനടക്കുന്നു.
താഴെ വീണ് മുട്ട് പൊട്ടല്ലെ എന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് എന്നാണവസാനിക്കുക?
സംഗ്രഹിക്കാം, ഏട്ടിലെ പശു ചൊറിതണം ഭക്ഷിക്കുന്നു.
(നിന്നോട് മിലരേപയെ പറ്റി ചൊറിയണമെന്നെനിക്ക് വാശിയുണ്ടായിരുന്നു)

ബ്ലും, നീ എന്നെ കേട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.
പക്ഷെയിന്നു വൈകുന്നേരം നീയെനിക്ക് തൈരുസാദം വാങ്ങി തരുമ്പോൾ നീ പറയുന്നതൊന്നും ഞാൻ കേട്ടിരിക്കില്ല.
എന്തു പറഞ്ഞാലും തൈരുസാദം വങ്ങിത്തരുന്നവരെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നു.
തൈരുസാദത്തെ വെറുക്കുന്നു.

തൈരെനിക്കൊരുപാടിഷ്ടമാണെങ്കിലും.

2012-02-02T08:08:00.000-08:00

എന്റെ കാമവും
എന്റെ കവിതയും
നിന്റെ മണ്ണിലും
നിന്റെ ആകാശത്തിലു-
മായി വലിഞ്ഞു മുറുകുന്ന
പിരിയൻ‌ഗോവണിയിലിരുന്നു
ഒരെ കടലാസ്‌കോപ്പയിലെ കാപ്പി മാറി മാറി നുണഞ്ഞ്
പുരികങ്ങൾക്കിടയിലുമ്മ വയ്ക്കുമ്പോൾ
വിരലുകൾക്ക് തീ പിടിക്കുമ്പോൾ
പറന്നു നടക്കുന്ന ഒരു പൂമരത്തിൽ
ദൈവം പേരിടാൻ മറന്ന ഒരു പക്ഷിവർഗ്ഗത്തിലെ
രണ്ടിണകൾ
കുഞ്ഞുങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള കവിത കൂവുന്നു
താഴെ ഒരു വേടൻ ഋഷിയോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്നു

ഒരു വശത്ത് നിലാവും കുളിരും
മറു വശത്ത് വെയിലും മൃഗതൃഷ്ണയും...
ഗോവണിയുടെ കൈവരിയിൽ മുല്ലവല്ലിയും മുന്തിരിവല്ലിയും കത്തുമ്പോൾ
പടികളിൽ സന്ധ്യയും അമാവാസിയും ചായം പൂശുമ്പോൾ
നക്ഷത്രങ്ങൾ തോരാതെ പെയ്യുമ്പോൾ
നിന്റെ പിൻ‌കഴുത്തിലും
നിന്റെ മുലകൾക്കിടയിലും
നമ്മുടെ ഗന്ധം കുമിയുമ്പോൾ
മുകളിൽ നരകമുണ്ടോ
താഴെ സ്വർഗ്ഗമുണ്ടോ
മുകളിൽ നരകമുണ്ടോ
എന്നൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ
ഉടുപ്പുകളെല്ലാം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കഴിച്ചിട്ട്
പുണർന്നടർന്നും
വിടർന്നും
തിണിർപ്പിച്ചും
അറിഞ്ഞതും അറിയുന്നതും അറിയാനിരിക്കുന്നതുമായ
ഇഷ്ടത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ
എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്ന
ദൈവം
സാത്താൻ എന്ന സൃഷ്ടിയിൽ
ആഹ്ലാദിക്കുവാനായ് അടുത്തു കണ്ട മധുശാലയിലേക്ക്
ഓടിക്കയറുന്നു

യൂ ഡാ... .

2012-01-30T23:27:00.001-08:00

പത്തുപതിനഞ്ച് മെസേജുകൾ
നാലോ അഞ്ചോ കോളുകൾ
ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടം കണ്ട് മുട്ടി-
മുട്ടിയുരുമ്മി
കൊക്കുരുമ്മി...

ഒരു മാറ്റിനി
ഒരു ഫലൂദ

പിന്നെ
ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ കാറിൽ
ആളൊഴിഞ്ഞയിടത്ത്
കാമറ മോഡിലിട്ട മൊബൈലിനു മുന്നിൽ
നനഞ്ഞൊട്ടിപ്പിരിയുന്നതായിരുന്നു
അതിന്റെ വഴിയും ജീവനും എങ്കിൽ
ഐ
മിസ്ഡ് യൂ...

പഞ്ചാരപൂ-
ച്ചക്കുട്ടി...
റിയലി മിസ്ഡ് യൂ ഡാ...

രശ്മി കെ മേനോൻ

2012-01-30T23:26:00.001-08:00

കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉയരം കണ്ണുകൾ കോണ്ടളന്നു
താഴെ മരണമുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി
മുടിയിഴകളിൽ
അംബ്രല്ല ചുരിദാറിൽ
കാറ്റ് പിടിക്കവെ
അത്യധ്വാനത്തിനൊടുവിൽ
ആദ്യമായും അവസാനമായും
ഒരു സിഗരറ്റിനു തീ കൊടുത്തു,
രശ്മി കെ മേനോൻ,
ചുമച്ചു...

എന്നുമെന്നും ഇവിടെയിങ്ങനെ
വിടർന്ന് പരിലസിച്ച്
അടരാൻ മുട്ടി നില്പായിരുന്നെങ്കിൽ
എന്നവൾ കൊതിച്ചു,
ഒരു കവിൾ പുക കൂടി എടുത്തു,
ചുമച്ചു...

വിഷമരഹിതമായ്
വിഷയബന്ധങ്ങളിൽ
എരിഞ്ഞമർന്ന ഹൃദയത്തിലേക്കവൾ
അവസാനത്തെ ബ്ലാങ്ക് മെസേജ് അയച്ചു
ഒരുവിധത്തിൽ ഒരു കവിൾ പുക കൂടി എടുത്തു,
ചുമച്ചില്ല...

ഒരു ഹെലികോപറ്ററിന്റെ നിഴൽ കടന്നുപോയി
ഒരു പരുന്ത് അങ്ങകലെ ചന്ത സ്ഥലത്ത് നിന്നും പറന്നുയരുന്നു
താഴെ കുറച്ചധികം യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ
അരിച്ചരിച്ച് നടക്കുന്നു,
ഒരിടവഴിയിലൂടെ ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ അരികിലേക്ക്
നടന്ന് വരുന്ന മരണം,
ആദ്യമായും അവസാനമായും
രശ്മി കെ മേനോന്റെ വിരലുകൾ
ഒരു സിഗരറ്റ് പൊള്ളിച്ചു,
നീറി...

“പറയൂ എന്താണ് ഹാൾ എഫക്റ്റ്?”

നിശബ്ദത

“ആവാല്ലോ
നിങ്ങൾക്കെന്തുമാവാല്ലോ...
ഉറങ്ങിക്കോ....
പക്ഷെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പരീക്ഷ
വരുമ്പോഴും ഈ പുഛമൊക്കെ കാണണം”

രശ്മി കെ മേനോൻ എന്നെ മാത്രം നോക്കി കരഞ്ഞു...

ബദ്ധജീവൻ/നിത്യമുക്തൻ

2012-01-30T01:34:00.000-08:00

ചോരക്കുഞ്ഞിനെ കൊട്ടയിലാക്കി
അച്ഛൻ
മഴയത്ത്
പാതിരാത്രിയ്ക്ക്
പുറത്തേക്ക്
ഓടി ഇറങ്ങുന്നു.

കാവൽ നിൽക്കുന്നവരുടെ
അ/സുഖനിദ്ര.

ബോധം കെടുത്തൂ... എന്ന്
കുറച്ച് മുന്നെ കരഞ്ഞ അമ്മയുടെ
വികലപ്രാർത്ഥനയുടെ അവസാനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പ്രകമ്പനം.

മുകളിൽ സർപ്പസാന്നിദ്ധ്യം.
ശേഷം...

പ്രാകൃതപ്രകൃതിവിരോധം

2012-01-27T04:17:00.000-08:00

എന്റെ പൊന്ന് മഴയേ
നീ ആകശത്ത് തന്നെ കറുത്തിരിന്നാട്ടേ
എനിക്കിന്നവളെ കാണാൻ പോകണമെ.

എന്റെ പുഴയെ കവിഞ്ഞൊഴുകല്ലേ
മന്ദമന്ദം ഒഴുകിയാലും
എനിക്കിന്നവളോടൊപ്പം വഞ്ചി തുഴയണമെ.

രാവേ നിലാവ് പൊഴിക്കണേ.
കുളിരിളം തെന്നലാൽ തഴുകണേ.
എനിക്കിന്നവളുടെ നാണം കാണണമെ.

മഴ പെയ്തു.
പുഴ കവിഞ്ഞു.
രാത്രി ഇരുണ്ട് മരവിച്ചു.
ഞങ്ങൾ പ്രകൃതിവിരോധികളായ്
പ്രണയത്തിൽ തിരോഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.

ചന്തയിലേക്കുള്ള വഴിയിലൊരു സമരരഹിതസന്ധ്യയിൽ

2012-01-19T22:34:00.000-08:00

8o മൈലിൽ മൃദുവായ് കടന്ന് പോയ
ലംഭോർഗിനിയുടെ
നിതംബം ഒരിക്കൽ കൂടി കാണാൻ
കൊതിക്കുന്ന റാലി സൈക്കിൾ
മുന്നിലെ ചിരപരിചിതമായ വളവിനെ മൈരെന്ന് വിളിച്ചു.
വളവിനത് രസിച്ചു.
അവൾ അല്പംകൂടി വളഞ്ഞു.
ആരേലുമെന്നേലും വളവുകളെ ഇങ്ങനെ വെറുപ്പിക്കുമോ?

കാര്യമാത്രപ്രസക്തമായ വ്യത്യാസം വരില്ലെന്നറിയാം,
എന്നാലും
ഇറങ്ങും മുന്നെ ചെയ്നിനെ അല്പം എണ്ണ തേപ്പിക്കാമായിരുന്നൂ...
പിറകിലത്തെ ടയറിൽ കാറ്റടിക്കാമായിരുന്നൂ...
എന്നൊക്കെ സ്വയം പഴിക്കുന്നു.
മിയാ കുൾപ്പാ മിയാ കുൾപ്പാ മിയാ മാക്സിമ കുൾപ്പാ
എന്നണച്ചു കൊണ്ട് ചവിട്ടിത്തള്ളുന്നതിനിടയിൽ
ലംഭോർഗിനി തന്റെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ച്
ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയാവും ഓടുന്നതെന്ന്
വെറും വെറുതെ
വേവലാതിപ്പെടുന്നു...

കാറ്റുപിടിച്ച് കിലു കിലു കിലു ചിലമ്പിയിട്ടും
സൈക്കിൾ വേഗതയിൽ വിട്ട് വീഴ്ച്ച ചെയ്യാതിരിക്കുവാൻ കിണഞ്ഞു
പണിയുന്നു.

നാടാകാന്തം “എവിടെ ലംഭോർഗിനി“ എന്നൊരു കാവ്യം തന്നെ രചിക്കണം.

...എത്രയൊക്കെയായാലും തളരുമ്പോൾ രംഗബോധത്തോടെ
നിരാശ
കുറുക്ക് ചാടി കൊടുക്കുമല്ലോ.

ചന്ത വരെ പോയി വരാൻ ഒരുപാട് സമയമുണ്ടല്ലോ.
മീൻ അവിടെ തന്നെ കാണുമല്ലോ.
ചന്തമുള്ള ചെറിയ വണ്ടികൾ കണ്ടു രസമാവുന്നു.

“വിദഗ്ധനമാർക്ക് കൂടി വിധിമതത്തിന്റെ കാറ്റൂരി വിടാനാവില്ല“
എന്നു പറഞ്ഞ വാര്യർ സാറിനെ ഓർത്തുപോകും,
അതാ മറ്റൊരു വളവിനപ്പുറം
അതെ ലംഭോർഗിനി,
0 മൈൽ വേഗത.

“ഞാനിവിടെ വെറുതെ നിൽക്കുവാരുന്നു...“ എന്നൊക്കെ
ഒരു എലെക്ട്രിക്ക് പോസ്റ്റ്
അല്പം വളഞ്ഞ് കുത്തി നിന്ന്
സഹതാപഭരിതനാകുന്നു.

തുറിച്ച മിഴികളുമായി
രംഗത്തിലേക്ക് വന്നു ചേർന്ന്,
മനുഷ്യവൃത്തത്തിലേക്കൂർന്ന റാലി
ലംഭോർഗിനിയുടെ നിതംബത്തിൽ മെല്ലെ മെല്ലെ തടവുന്നു.

ചന്ത വര പോയി വരാൻ ഒരുപാട് സമയമുണ്ടല്ലോ.
മീനങ്ങ് തീർന്നുപോയാലും കുഴപ്പമില്ല.
ഇങ്ങനെയൊരവസരം മുതലാക്കുക എന്നത് തരവഴിയാണോ?

ചിന്തകൾക്ക് രണ്ടിടി കൊടുത്ത്,
റാലി മെല്ലെ മെല്ലെ തടവുന്നു.
നല്ല ചന്തി.
ഹാ.

റാലിയുടെ പിറകിൽ നിന്നും അനസൂയ എന്ന പെൺകുട്ടി
ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നു.

അട്ടോപനിഷത്ത്

2012-01-09T07:58:00.001-08:00

ഓർമ്മകൾ ഉൽപ്രേക്ഷകൾ ആയപ്പോഴാണ് യാത്ര പോയത്.

മലമുകളിൽ ആരുടേയുമല്ലാത്തൊരു സ്മരണ നിത്യകന്യയായ് ശയിക്കുന്നത് കാണാൻ.

കാലം തെറ്റി ചൊരിഞ്ഞ മഴയിൽ ദുഷിച്ച രക്തം തേടി വന്നവരെ ഭയന്ന് തിരിഞ്ഞോടവെ,

അമൃതവർഷിണിയിൽ ആദിവചനം ചാലിച്ചവൾ മഹാപുച്ഛത്തോടെ നൃത്തമാടി.

നിരാശയുടെ മദമടങ്ങി തെളിച്ചത്തിന്റെ ശാന്തിയിൽ വൃണങ്ങൾ തടവി വെറുതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ,

കടലും മലയും വിഴുങ്ങി അവൾ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു...

ചന്ദ്രക്കലയുടെ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞ കുടം കമഴ്ത്തി വയ്ച്ചൊരു ഒരു കുഞ്ഞുകഴുവേറിയായ് ഞാൻ പിണങ്ങി കിടക്കുന്നു...

ഉം, എനിക്ക് പിണക്കമാണ്, ഇണങ്ങാത്ത മനസിനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്ന

മദാലസയോട്,മധുരക്കനിയോട്, കനിമൊഴിയോട്...

പിണങ്ങുമ്പോൾ സ്നേഹോന്മാദമാകും പാരസ്പര്യത്തോട്...

...അതെ യാത്രയുടെ ഓരങ്ങളിലാണെന്ന് മറന്ന് പോകണ്ട!!!

...ആരുടേയുമല്ലാത്ത ഓർമ്മയിലേക്ക് തന്നെ എത്തിച്ചേരാം....ഇൻഷാ അള്ളാഹ്!!!

ഒളിവിലെ വർത്തമാനങ്ങൾ

2012-01-07T07:04:00.000-08:00

“കാലം തെറ്റിപ്പെയ്യുന്നതിനാൽ പനിയാണ്.
പുതപ്പിനടിയിൽ സവ്വാംഗവിഭൂഷിതനായ് കിടന്ന് മടുക്കുമ്പോൾ
മഴയില്ല എങ്കിൽ
ജനലിലൂടെ മോഹന-
മായ
ചന്ദ്രനെ കാണാൻ പോയി നിൽക്കും,
തുണിയെല്ലാം അഴിച്ച് കളഞ്ഞിട്ട്,
ചന്ദ്രനുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം

“ഇല്ലെങ്കിൽ?”

...പറയാൻ സൌകര്യമില്ല...

...പകലൊക്കെ ഭയങ്കര ചൂടാണ്

“അപ്പോൾ മഴയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതോ?”

...ചൂടുള്ള മഴകളെ കുറിച്ചൊന്നുമറിയാത്തവർ
കേൾവിയിൽ നിന്നും പിരിഞ്ഞ് പോവുക.”

-പഠെ. പഠെ.
ആകാശത്തേക്ക് വെടി വയ്ക്കുന്നു-

“അപ്പോൾ...
പകലൊക്കെ ഭയങ്കര...
ഭയങ്കര-
മായ
എന്തൊക്കെയോ ആണ്.
വിയർക്കില്ല, പക്ഷെ നാരങ്ങാവെള്ളത്തിലുപ്പിട്ട് കുടിക്കും.
കൊല്ലത്ത്, ആശ്രാമത്ത് നല്ലൊരു നാരങ്ങാവെള്ളക്കടയുണ്ട്.

“പകൽ, രാത്രി, ഇനി സന്ധ്യയെപ്പറ്റിയല്ലെ?”
എന്ന്
അല്പം താമസിച്ച് കയറി വന്ന ഒരു കുട്ടി ചോദിക്കുന്നു.
വൈകിയത്, രാജാവ് നഗ്നനാണെന്ന് പറയാൻ പോയതിനാലാണെന്ന് തോന്നുവാ...

അപ്പോൾ...
വെറും സഖാക്കളെ
വികാരവതികളായ സഖികളെ
ചുവന്ന സനാതന-
മായ
സന്ധ്യയെപ്പറ്റിതന്നെ.
നിറച്ചുമങ്ങ് ക്ഷീണമാണ്.
പുക കാണും, മഞ്ഞും.
ചന്ത പിരിയും വരെ അരോചകശിരോമണികളായ പൂച്ചികളുടെ വിളയാട്ടത്തിലൂടെ
അഴിഞ്ഞ് പറിഞ്ഞ് വെറുതെ സഞ്ചരി-
ക്കും.
നമ്മുടെ വണ്ടി ചെന്ന് തട്ടാതിരിക്കാനെക്കൊണ്ട് തീവണ്ടി പോകുമ്പോൾ ലെവൽ ക്രോസിൽ ഗേറ്റ് താഴും.
ചോന്ന വെളിച്ചത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ
ആ
വ
ർ
ത്ത
ന
ങ്ങ
ൾ
...”

“ഇനി?”

“നന്ദിപ്രകാശനം“

“അതു കഴിഞ്ഞ്?”

“പിരിഞ്ഞ് പോകാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നവരെ
പിന്നേം
വധിക്കും.

പഠെ. പഠെ.

എന്താന്ന് വച്ചാൽ സംസാരിക്കുന്നത് മാത്രമാണിപ്പോൾ
മായ
അല്ലാത്തതായ് എനിക്ക്
തോ
ന്നു
ന്ന
ത്.“

2011-12-25T21:07:00.000-08:00

എത്ര കാലമിങ്ങനെ പകച്ച് നിൽക്കുമെന്നാണ്?
പകപ്പിനെപ്പറ്റിയെത്ര നാളിങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കുമെന്നാണ്?
നമുക്ക് പാടാനൊരു പാട്ട് വേണ്ടേ?
ആടാനൊരു ആട്ടവും?

അവസരങ്ങളെ കഴിവതും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നത് ദൈവത്തിനു ഇഷ്ടമാകും.

നനഞ്ഞയിടങ്ങൾ കുഴിക്കുവാൻ മൺ‌വെട്ടികൾ അന്വേഷിക്കുക.
നനവാറുന്നതിനു മുന്നെ കുഴിക്കുവാനീ കല്ലുകൾ ഉപകാരപ്പെടുമെങ്കിലും
ശിലായുധനിർമ്മാണത്തെപ്പറ്റിയുള്ള താളിയോലകൾ നിങ്ങളെ പ്രലോഭിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
മഴക്കാലങ്ങൾ ഇന്നുമുണ്ടല്ലോ.

ഉള്ളതെ ഉള്ളുവെങ്കിലും
ഇപ്പോഴില്ലാത്ത പലതും തളർന്നുറങ്ങുമ്പോൾ
സ്വപ്നത്തിലുണർത്തിയുയർത്തി നിർത്താറില്ലേ?
ഭൂപടങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചയിൽ നിന്നുമിറങ്ങിപ്പോരുമുമ്പെയോർക്കുക
സഞ്ചാരിയെന്ന വാക്കിലെ കവിത.
കാലുകളുടെ കിനാവുകൾ.
വെറും നടത്തങ്ങൾക്ക് തൃപ്തിപ്പെടുത്താനാവാത്ത
ആ
ശക്തി.

യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ് വിജയിച്ചവർ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമ്പോൾ
പരാജിതദേശം അനാഥമാകുമ്പോൾ
നിലവിളിക്കാതിരിക്കരുത്
വിജയങ്ങൾ വിജയികളുടേതും
പരാജയങ്ങൾ എല്ലാവരുടേതുമല്ലോ.

തമസിന്റെ മസ്തകത്തിലേക്ക് മുനകളില്ലാത്ത ശൂലം കൊണ്ട് ഉന്നം പിടിക്കണമെന്നല്ല.
വരൂ നമുക്കൊളിച്ചോടാം.
പൂവമ്പനെത്തുവോളം തപസ്സ് ചെയ്യാം.
മലപെറ്റപെണ്ണെത്തുവോളം തപസ്സ് ചെയ്യാം.

കപ്പലണ്ടിക്കൊച്ചൻ

2011-12-25T20:52:00.000-08:00

കടലിൽ തിരയുള്ളത് കൊണ്ടാണ്
അത് കാണാനാണ്
കടൽ തീരത്തവൾ പോകുന്നത്
(അവളെന്നാൽ ഒരുപാട് അവളുമാരും അവന്മാരും)

അവൾ
കടൽത്തിരകാണുവാനെത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ്
അവൻ കപ്പലണ്ടി വിൽക്കാൻ അതുവഴി പ്രാഞ്ചിപ്രാഞ്ചി നടക്കുന്നത്

കടലിൽ തിരയുള്ളതു കൊണ്ടാണ്
അവൾ കടൽ കാണാനെത്തുന്നത് കൊണ്ടാണ്
അവൻ കപ്പലണ്ടി വിൽക്കാൻ എത്തുന്നതുകൊണ്ടാണ്
അവന്റെ കുഞ്ഞിഭൂമി കഷ്ടിച്ച് തിരിയുന്നത്

തിരകളില്ലാത്ത വൈകുന്നേരങ്ങളുണ്ടായാലും
അവന്റെ കുഞ്ഞിഭൂമി തിരിയുവാനായി
കടൽത്തീരത്തപ്പോഴും പോകുമെന്നവൾ ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്നു

കടലകൊറിക്കുന്നതിന്റെ താളങ്ങൾ പലവക
സംയോജിച്ചൊരു പഞ്ചാരിയിലാണ്
നമ്മുടെ വല്യഭൂമി കറങ്ങുന്നതെന്നും അവൾ ഗംഭീരമായ് പറഞ്ഞു തരുന്നു.

പിണക്കക്കാരി

2011-12-25T20:41:00.000-08:00

പ്രണയത്തിന്റെ ഉദ്യാനത്തിലേക്കവൾ
സ്നേഹോന്മാദം ബാധിക്കുമ്പോൾ
ഒച്ചക്കിളിളെ നിർത്താതെ പറത്തി വിട്ട് കൊണ്ടിരിക്കും

ചിലച്ച് ചെവി പൊട്ടിച്ച്
ഹൃദയം കൊത്തി വലിച്ച്
തലമുടിയിൽ ചിക്കിചികഞ്ഞ്
കാഷ്ഠിച്ചും കണ്ണിൽ കൊത്തിയുമവ
അസഹനീയമാകവെ
ഒന്നു രണ്ടെണ്ണത്തിനെ പിടിച്ച് ചുട്ടുതിന്നുമെന്റെ വേടൻ.

പൊടുന്നനെ
ഉപ്പുരസമുള്ള മഴയായി.
അന്ധകാരഭരിതമാകും.
ചുട്ടു തിന്ന കിളികൾ ഇടിമിന്നലുകളായി
ഉച്ചിയിലേക്ക് പുനർജ്ജനിക്കും.
ഞാൻ പേടിച്ചോടും.
വേറെ ഗതിയില്ല.
ലോകാവസാനത്തിന്റെ കുഴലുമായൊരു മല്ലിക്ക് കറങ്ങിനടക്കും.

കുഴപ്പമില്ല.
കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ
ചടപടാ‍ന്ന് ഇളം വെയിലാകും.

അപ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റെ ഉദ്യാനത്തിൽ
ഒരു കിളിയുണ്ടാകും.
നിശബ്ദം.
അവളുടെ ഹൃദയം തന്നെ.

അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ
എന്റെ തോളത്ത് വന്നിരുന്നു ചെവി കൊത്തി തുടങ്ങും.
അത്ര തന്നെ.

2011-12-25T03:31:00.000-08:00

മരണത്തിന്‍റെ അടുത്ത മുറിയിലാണ്
പ്രണയത്തിന്‍റെ താമസം
മരണം ഭിത്തി തുരന്നു വച്ചിട്ടുണ്ട്
പ്രണയത്തിന്‍റെ നഗ്നത കാണുവാന്‍.
ഒരിയ്ക്കല്‍
പ്രണയം അതേ ദ്വാരത്തിലൂടെ
മരണത്തിന്‍റെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി
അനന്തരം ഫാന്‍ ഓഫ്‌ ആക്കി
അടിപ്പാവാടയുടെ വള്ളിയിൽ
കെട്ടി
തൂങ്ങി.....

മസ്കൂവിയൻ മാറ്റിനികൾ

2011-12-19T05:58:00.000-08:00

...ഉച്ചച്ചൂടിൽ, അലസതയിൽ നിന്നും മാറ്റിനിയിലേക്ക്
പറന്നിറങ്ങുന്ന പൂച്ചകൾക്ക് പഥ്യം തമിഴ്പടങ്ങളാകുന്നു.
ഇഷ്ടം ആപേക്ഷികമായ ഒന്നാണെന്ന,തിനാലെന്തുമാകാമെന്നതാണ്
പാർട്ടിനയം.

വരി നിൽക്കവെ
അകാംക്ഷ വെറുതെ ചൊറിയുമ്പോൾ
ഭിത്തിയിൽ കോമ്പസ്സ് കൊണ്ട് ആരൊക്കെയോ എന്നൊക്കെയോ
എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്ന
ജോഡികളുടെ പേരുകളും
അശ്ലീലകവിതകളുമങ്ങനെ വായിക്കും.

പടം തുടങ്ങാൻ ഏറെ നേരമുണ്ടാവും
പക്ഷെ ഓടിച്ചെന്ന് കയറും.

അവിടം നിറയെയതാ മധുരമനോജ്ഞമായ
അന്ധകാരം.

കാത്തിരുന്ന കസേരയിലേക്ക്
എവിടെയെങ്കിലുമൊക്കെ കാലു തട്ടിയും മുട്ടിയും
എത്തിച്ചേരുന്നു.
ചാരിക്കിടന്ന്
അതിനെ സിംഹാസനവൽക്കരിക്കുന്നു.

ഗർഭം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ളതാണെന്ന് സർക്കാരും
കല്യാണം കഴിക്കാനുള്ളതാണ് ജീവിതമെന്ന് സ്വർണ്ണക്കടക്കാരും
ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കൂ എന്ന് പട്ടണത്തിലെ പരിചിത സ്ഥാപനങ്ങളും
പറയുമ്പോൾ
ഓരോരോ തെറികളായ് ഉരുക്കഴിക്കും.

പേരെഴുതി കാണിക്കുമ്പോൾ
മുന്നിലത്തെ സീറ്റിലേക്ക് കാൽ കയറ്റി വയ്ക്കും.

നായകൻ വരുമ്പോൾ,
അതേതവനായാലും കൂകി വിളിച്ച് കയ്യടിക്കും.

പിന്നെ, പുതിയ മസേജ് വല്ലതും ഉണ്ടോ എന്നൊക്കെ നോക്കി തുടങ്ങും.
മസേജ് വരാഞ്ഞതിൽ മുഷിഞ്ഞും/വന്നതിൽ അലോസരപ്പെട്ടും
മൊബൈലിനെ മയക്കി കിടത്തും...

...യാത്ര മുടങ്ങിയതിനാൽ തീവ്രമായ മടുപ്പിലമർന്ന്, അമർന്നിരിക്കാൻ ആകാത്തവർക്കൊപ്പം
പഠനം അസഹനീയമായ് പുസ്തകസഞ്ചിയും മടിയിൽ വച്ച് ചിലച്ചിരിക്കുന്നവന്മാർക്കൊപ്പം
ചുണ്ട് കോർക്കാൻ തക്കം പാർത്ത് കൈ കോർത്തിരിക്കും രഹസ്യപ്രണയികൾക്കൊപ്പം
എന്നാ പിന്നെ പടത്തിനു കേറിയേക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച് ടിക്കറ്റെടുത്ത് പോയ അലക്ഷ്യബോധികൾക്കൊപ്പം
അലസമായ് ചാരിക്കിടന്ന് പടം കാണുന്നതായ് അഭിനയിക്കുന്നത് ഒരു ഹരമാകുന്നു.

അടുത്തിരിക്കുന്നവൻ സ്വവർഗ്ഗസംഭോഗിയാണേലും
തുടയിൽ തഴുകല്ലേ എന്നു മാത്രം പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന,
പടം കണ്ട് രസം പിടിക്കുന്നവരുള്ളത് അരോചകമായ് തോന്നുന്ന
മസ്കൂവിയൻ മാറ്റിനികൾ.

...പക്ഷെ, ചിലപ്പോൾ തിരശ്ശീലയിൽ നിന്നും ജീവിതം ചാടി വീഴും
കടിക്കും
അശ്ലീലത്തമാശയിലൊരു കുത്തുവാക്കിന്റെ ചൊറിമാന്തി മണക്കും
വിദേശനിർമ്മിത പ്രണയഗാനരംഗത്തിലേക്ക് തനിനാടൻ വിരഹം ചിതറി വീഴും
നൃത്തോപമമായ മായികസംഘട്ടനത്തിനിടയ്ക്ക് അപകർഷത സ്വയമിക്കിളിയിട്ടിളിക്കും
ദുരന്തങ്ങളിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി ആത്മനിന്ദോചിതമായ് ഉറച്ചട്ടഹസിക്കും.

...ഇടവേളയിൽ
അധോലോകനായകനായ് പുകച്ചുരുളുകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്,
മൂത്രമൊഴിക്കുമ്പോൾ,
ഞരമ്പുകളിൽ മേഘപാളികൾ നിറയും.
ഭിത്തിയിൽ കോമ്പസ്സ് കൊണ്ട് ആരൊക്കെയോ എന്നൊക്കെയോ
എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്ന
ജോഡികളുടെ പേരുകളും
അശ്ലീലകവിതകളുമങ്ങനെ വായിക്കും.

ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി പോകുന്നവരോട് പുച്ഛം തോന്നുന്നതായ് തോന്നും,
അസൂയയെന്ന് പെട്ടന്നെങ്ങനെയോ തിരിച്ചറിയും.

മസാലയുള്ള കപ്പല-
ണ്ടി തന്നെ വേണമെന്ന് സ്വയം ശഠിക്കും.

പടം തുടങ്ങാൻ ഏറെ നേരമുണ്ടാവും
പക്ഷെ ഓടിച്ചെന്ന് കയറും.

...രണ്ടാം പാതിയിൽ പ്രശ്നങ്ങളത്രയും ചുരുളഴിയുന്നതിൽ അശ്രദ്ധനാകുമ്പോഴും
വില്ലൻ തുലഞ്ഞു പൊകുന്നതിനു തൊട്ട് മുന്നെയുള്ള
മാദകനൃത്തരംഗങ്ങൾക്കായ് കാത്തിരിക്കും.

പടം തീരാത്തതിൽ മുഷിയുമ്പോൾ തന്നെ
തീരുന്നതോർത്ത് മുഷിയും.

യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പുറത്തെവിടെയോ വാടകക്കൊലയാളികളെപ്പോലെ കാത്തിരുപ്പുണ്ടന്നോർത്ത് ഇരുട്ടിലേക്ക് മെല്ലെ തുപ്പുമ്പൊൾ
അവസാനരംഗത്ത് എല്ലാം ശുഭമാകുന്ന അലോസരകാഴ്ചയാവും.

അവസാനത്തെ പച്ചത്തെറിയും
വെളിച്ചം വരും മുമ്പെ
ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ്
ഇറങ്ങിപ്പോരുമ്പോൾ
പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടിയോട് കൂടിയ,
കഥയില്ലാത്ത
ഒരു വീരനായകനായ്
സ്വയം സങ്കൽ‌പ്പിക്കുന്നതിന്റെ
കലിപ്പ് മാത്രമവശേഷിക്കും,
കുറച്ച് നേരത്തേക്ക്
കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് മാത്രം.

ഏതോ ഒരു നായയെ പറ്റി

2011-12-17T07:05:00.000-08:00

എറിഞ്ഞ് തന്നത് മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് ശീലിച്ച
അജീർണ്ണം പിടിച്ച വളർത്ത് നായ
കടിച്ചു-
പിടിച്ചുപറിക്കാനറിയാതെ
തെരുവിൽ അന്തിച്ചു നിൽക്കേ
എവിടെയോ ഒളിച്ചിരുന്നു
ഒരു വേട്ടക്കാരൻ
ഉന്നം പിടിക്കുന്നതായും
അനന്തരം വെടിപൊട്ടിയതായും
വെടിയേറ്റ് പിടഞ്ഞ് വീഴുന്നതായും
കടുവത്തോലുകൾക്കൊപ്പം തന്റെ തോലും
ചന്തയിൽ വിൽ‌പ്പനയ്ക്ക് നിരന്നതായും
വെറുതെ കിനാവ് കാണുന്നു.

മറ്റെല്ലാ നായകളും
എറിഞ്ഞോടിക്കപ്പെടുന്നു.
മാനക്കേട്.
ഒറ്റപ്പെടൽ.
മയിര്.

ചത്ത് പോട്ടെ എന്ന് കുരച്ച്
ഇടതും വലതും നോക്കരുതെന്നുറച്ച്
നഗരപാതയിലെ ലോഹനദി മുറിച്ച് കടക്കവെ
ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും
നോക്കി ശ്രദ്ധാലുവാകുന്നു
ഞാൻ
അല്ല ആ നായ.

പഥേർ പാഞ്ചാലി

2011-12-14T02:54:00.001-08:00

വഴി ദുര്‍ഘടം
കല്ലും മുള്ളും
വേദന .

വഴി സുഗമം
തെന്നിയടിച്ചു
വീഴുമെന്ന
ഭയം .

വഴിയില്ല
യാത്രയില്ലെന്ന
നിരാശ .

യാത്രയില്ല
ജീവിതമില്ലെന്ന
പുഞ്ചിരി .

ജീവിതമില്ല
ഞാനീ നാട്ടുകാരനല്ല.

2011-12-13T08:46:00.000-08:00

സ്മൃതി അവളുടെ ഒരു മെൻസസ് കാലത്ത്
കാമുകനായ വചനത്തിനിങ്ങനെ
മെസേജ് അയച്ചു
“നീ അരികത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ
ഞാനിങ്ങനെ ചോരയൊലിപ്പിച്ച്
പായിൽ കിടക്കേണ്ടി വരില്ലാരുന്നു
മിസ് യൂ
ഉമ്മ”

പിന്നെ ഒരിക്കൽ
ഒരു ഫ്ലാറ്റിലോ വയൽക്കരയിലോ,
ഉഷസ്സിലോ നട്ടപ്പാതിരയ്ക്കോ,
വചനം സ്മൃതിയുടെ കഴപ്പ് തീർത്തു.

തന്തയ്ക്ക് പിറക്കാത്തവൾ എന്ന് പേര് കേട്ടെങ്കിലും
കവിതയെന്ന വിശുദ്ധകന്യക
വഴി തെറ്റാതെ
തലയോട്ടി എന്ന കുന്നിലെ
ഹൃദയം എന്ന കുരിശിലേക്ക്
വഴി തെറ്റാതെ നടന്നു.

അനന്തരം പിതാവിങ്കലേക്ക് മടങ്ങി.

പഴങ്കഥ

2011-12-08T07:15:00.000-08:00

ജലമൊഴുകി പരക്കുന്നൂ
മുങ്ങിച്ചാകവെയും കർമ്മനിരതനായ തത്വജ്ഞാനി പറഞ്ഞു
“പ്രളയം”

ഞങ്ങൾ പരുന്തുകൾ പറന്നൂ, പറന്നൂ
ശവം കൊത്തിപ്പറിച്ചാഘോഷിച്ചൂ
ഇന്ധനം തീർന്ന് നിലം പതിക്കുന്ന വിമാനങ്ങൾ കണ്ടു
ജലത്തിൽ ഉയർന്ന് നിന്ന ശിഖരങ്ങളിൽ ഇരുന്നു ചിലപ്പോഴക്കെ കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞു
വിശ്രമരഹിതമായൊരുത്സവം

പകലുകളും രാത്രികളും കൊഴിഞ്ഞു
ജലമൊഴുകി പരന്നൂ പരന്നൂ
ഒരു കിഴവൻ പക്ഷി, പരുന്തല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു, പറഞ്ഞു
“ഇൻഷാ അള്ളാ‍ഹ്”

ഞാൻ അശ്രദ്ധം കേട്ടതോർക്കുന്നു

വിശ്രമരഹിതമായൊരുത്സവം
ജലമൊഴുകി പരന്നൂ പരന്നൂ
പകലുകളും രാത്രികളും കൊഴിഞ്ഞു

വേരുകൾ ചീഞ്ഞ് ചീഞ്ഞ് മരങ്ങൾ മുങ്ങിച്ചത്ത് തുടങ്ങിയപ്പോൾ
ആകാശം നിറയെ മുഷിപ്പ് നിറഞ്ഞ്
ചിറകുകൾ ആയാസഭരിതമായി

ആസക്തമായൊരു ഭയം

ജലമൊഴുകി പരക്കുന്നൂ

കളഞ്ഞ് കിട്ടിയതാണെന്ന് തോന്നുന്നൂ, ആ നിമിഷം,
ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചൂ
“മാഷാ അള്ളാഹ്.
ഇൻഷാ അള്ളാഹ്.
അവയ്ക്കിടയിലൊരു നഷ്ടനിമിഷത്തിൽ...”
പ്രാർത്ഥനയെ മൌനം എടുത്തുയർത്തി

ജലമൊഴുകി പരക്കുന്നൂ
പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ നിറയെ
ആസക്തമായൊരു ഭയം

നഷ്ടനിമിഷത്തേ തേടി ഞാനിതാ ജലത്തിലേക്ക് കൂപ്പ് കുത്തുന്നു
പരുന്തല്ല, പൊന്മാനാണെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ച് ചിരിക്കുന്നു
ഒരു പെൻ‌ഗ്വിനാകുമെന്ന് പ്രത്യാശിച്ച് വീണ്ടും ചിരിക്കുന്നു

.സനാതനസ്വപ്ന,മിന്ന്.

2011-11-25T23:13:00.000-08:00

ഒരു അമീബ ഇരയെ എന്ന പോലെ
ഗ്രാമം
നഗരത്തെ
വളയുവാൻ
ഇച്ഛിക്കുന്ന
ആ-
സുരതം.

മോഹനമായ്,
പട്ട് കുപ്പായങ്ങളാൽ,
നഗരമവളുടെ
ചൊറി പിടിച്ച തുടയിടുക്കുകളെ
മറച്ച്
ഒന്നു തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
മദനഭാവം.

പ്രതിരോധശക്തി ക്ഷയിച്ച
സങ്കരക്കിടാങ്ങൾ
നഗരത്തിനും
ഗ്രാമത്തിനും ഇടയിലൊരു
പാലത്തിന്റെ ചോട്ടിൽ
വരണ്ട നദിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ
സായാഹ്നത്തിൽ
മദ്യം
നുണ-
യുന്നു.

അവരുടെ തല വളരുകയും,
മുലയിടിയുകയും,
കോശങ്ങളിൽ പൂക്കളമൊരുങ്ങുകയും,
വൃഷ്ണങ്ങൾ ചുരുങ്ങുകയും,
യോനി രക്തപങ്കിലമാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ
വിജയപുരാണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികാ‍വർത്തനമെന്ന പോലെ,
ഒരു ദിവാകരയോഗം,
ജയപ്രകാശം,
ഞാൻ കിനാവിൽ കണ്ട് പോകുന്നു.

അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ ഗ്രഹണത്തിൽ,
ഞാനെന്നെ ബോധിസത്വനെന്ന് വിളിച്ചോമനിക്കുന്നു.

രമാനുഭൂതി

2011-11-25T20:16:00.000-08:00

അവൾ,
നിരന്തരം ഉരിയാടി.

ഞാനോ, ശ്രവണപർവ്വത്തിന്റെ ദീർഘകാലങ്ങളിൽ,
സന്ദേഹരഹിതമായ്,
അരാജകസംഗീതത്തിലലിഞ്ഞു.

കാലത്തിന്റെ ഒരു മുക്കിൽ വച്ചവൾ മൂകയായി.

ഞാനെന്റെ വാനരരെയത്രയും,
എട്ട് ദിക്കുകളിലേക്കുമയച്ച്,
നിശ്ചലതയിൽ സന്ദേഹഭരതിനായി,
ആരംഭിച്ചു,
രാവണവധം ഒന്നാം നിമിഷം.

സിസിലിയൻ ബിച്ച്

2011-11-23T06:43:00.000-08:00

അമാവാസിയുടെ സുഭഗത.

മൌനത്തിന്റെ കേവലതീരം.

ഒരു
നിഴലവിടെയസമയത്തൊരു യക്ഷിയെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
താംബൂലപ്പൊതിയില്ല.

അങ്ങകലെ
പ്രാചീനമായൊരു കപ്പലിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ ചങ്ങമ്പുഴക്കവിത പാടി-
യവൾ, യക്ഷി, കാമച്ചുടല

യുഗങ്ങളായി. നിമിഷങ്ങളും.
അമാവാസിയിൽ ആരുമറിയാതെയസമയത്തിന്റെയവസാനമില്ലായ്മയിലൊരു
നിഴൽ, താംബൂലമില്ലാതെ.

കപ്പലിൽ നിന്നും വീഞ്ഞിന്റെ മണം,
അനസ്യൂതം.

മുറുക്കിച്ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾക്കും
വാരിയെല്ലുകളുടയുന്ന ആലിംഗങ്ങൾക്കും
ശേഷം
പുലരിയിൽ
കരിമ്പനക്കടലോരത്ത്
മുടിയും നഖവുമായ്
അവ-
ശേഷിക്കുവാൻ കൊതിക്കുന്ന
ജീവിതം...

ഇരുളിലിരിക്കുന്ന നിഴലിനെ കാണാതെ,
യക്ഷി,
നാവികന്മാരുടെ
വടക്ക്നോക്കിയന്ത്രങ്ങളെ
പിഴ-
പ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു...

...അല്ലെങ്കിലും
നിഴലുകൾക്ക്
മാംസമില്ലല്ലോ.

ലഘുലേഖ

2011-11-12T08:55:00.000-08:00

നിന്നെയൊക്കെ തല്ലിക്കൊന്ന്
തെരുവിൽ കെട്ടിത്തൂക്കുന്നതിൽ
ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല

ലോകമെല്ലാം അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ്
വേഗങ്ങളിൽ ഭോഗങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച്
തളർന്ന് വിവശരായ്
ചില മുറികളിലെത്തിച്ചേരുമ്പോൾ
ഇരുട്ടിൽ
ഞങ്ങളിലൊരാളിന്റെ മൃതദേഹമുണ്ടാവും

നിങ്ങളറിയണം
ഞങ്ങളുടെ
അപരിചിതരായ സഖാക്കളിലൊരാൾ
ഇപ്പോൾ
തുരുമ്പിച്ച ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് ഞരമ്പ് കീറുകയാവാം,
മുപ്പതോളം ഉറക്കഗുളികകൾ വീഞ്ഞിലലിയിച്ച് കുടിക്കുന്നുണ്ടാവാം,
അംബരചുംബികളിൽ നിന്നും അധോയാനങ്ങളിലാവാം...
പ്രേതഭാവത്തിലേക്ക് പല വാതിലുകളിലൂടെ മുന്നേറുന്നുണ്ടാവും
കർക്കിടകവിപ്ലവം

ഉറ്റുനോക്കിനിൽക്കവെ തെറിച്ച് വീഴുന്ന
മാംസത്താൽ കുഷ്ഠവും
രക്തത്താൽ ആന്ധ്യവും ബാധിച്ച്
നദികളിൽ ജലം തേടിയും
വനങ്ങളിൽ തണൽ തേടിയും
സഞ്ചാരത്തിന്റെ ആദിമസ്രോതസ്സിലേക്ക്
മണ്ണിന്റെ മടിയിലേക്ക്
സ്വാസ്ഥ്യത്തിന്റെ താഴ്വരയിലേക്ക്
നീയെല്ലാം
മുഖമടിച്ച് വീഴും
കടവായിലെ നുരയും പതയും ദാഹമകറ്റും

ഉണർവ്വുകളുടെ തണുവിൽ
കാരുണ്യവതികളായ മിന്നലൊളികളുടെ ഊർജ്ജത്തിൽ
നിങ്ങൾ ഒരായിരം പൂവുകളെ കിനാവിലറിയും
നഷ്ടവാസന്തത്തിന്റെ അടയാളപ്പെരുമ, മായാവിനോദം...

ആ പൂക്കളോരോന്നും
നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചത്ത അപരിചിതരായ ഞങ്ങളാവും

മണ്ണിന്റെ നഷ്ടപ്രതാപങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ
ചത്ത് വളമാവുകയാണ് ഞങ്ങളുടെ മുദ്രാവാക്യം

(ഈ രക്തതിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല, ആരോ എന്റെ ഹൃദയഭിത്തിയിലൊട്ടിച്ച് പോയതാണ്)

പ്രിയ കവി

2011-11-04T07:24:00.000-07:00

ബാഷ്പം നഷ്ടപ്പെട്ട വാക്കുകളുടെ ക്രോധധാര.
ലക്ക് കെട്ടുഴലുന്ന അധോഗമനേച്ഛയുടെ പ്രാകൃതലഹരി.
ചന്ദ്രിക പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ജലരഹിതമായ പ്രണയോന്മാദം. ഇ-
ന്ദ്രചാപം തകർന്നതത്രയും പെറുക്കിക്കൂട്ടിയിട്ട് വച്ച വിലാപത്തിന്റെ ചില്ലുഭരണികൾ, ജ-
ൻ‌മദുഖത്തിന്റെ സനാതനവിഷാദം, വേരുകളിലേക്ക് പടരുന്ന അമ്ലസഞ്ചാരം, -ഒളിച്ചോട്ടങ്ങൾ.

ചുമ്മാ നടന്നു കയറിയതാവില്ല, അബോധം തേടിയ വ‌-
ള്ളി കാലിലൊരു മുറിപ്പാടായെങ്കിൽ...ജനിതകകഥയിലെവിടെയോ നായ* ന-
ക്കാതെയവശേഷിപ്പിച്ച ഒരു നഷ്ടസ്വപ്നത്തിന്റെ തിരിച്ച് വരവ് തന്നെ, വീ-
ട്‌ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കൊതിക്കുന്ന വിമോചനതിന്റെ ആത്മീയ യാത്ര...നാവികാ, സ്വസ്തി!

*കാലപുരുഷൻ

വിശുദ്ധപോൺ

2011-11-04T03:04:00.000-07:00

വികാരഭരിതമായ ചേഷ്ടകൾ
വാചാലാഭിരാമമായ കണ്ണുകൾ
വിശുദ്ധപോൺ

കോളിംഗ് ബെല്ലടിക്കാതെ കടന്ന് വന്ന കാമന
അശ്ലീലം നുരയുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ തിളക്കം
വിളക്കിച്ചേർക്കാനാവാത്ത കണ്ണികൾക്കിടയിൽ നനഞ്ഞ തീക്കനൽ

കണ്ണുകളിൽ ഈറനണിഞ്ഞ വാതം
പൊട്ടിയൊലിച്ച വൃണം
ക്ഷാരഗന്ധം

വാതിലടയ്ക്കാതെ കടന്ന് പോയ കാമന
വിഷപ്പച്ച പടർന്ന ആലസ്യം
വിളക്കിച്ചേർക്കാനാവാത്ത കണ്ണികൾക്കിടയിൽ മുറിഞ്ഞ മാംസം

ഋതുക്കൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കുന്ന മോർച്ചെറി
ശീതികരിച്ച അറയിൽ
ചെറിപ്പഴം
അർത്ഥരാഹിത്യത്തിന്റെ മഞ്ഞുതുള്ളി

അപ്പോഴുമെപ്പോഴും വിശുദ്ധമായ പോണിനു സ്തോത്രം
സർവ്വസാത്തനികസത്തയിൽ അശുദ്ധശാന്തി
ആമേൻ
പൂച്ച കൊണ്ടോയി.

ജലചക്രം

2011-11-02T08:10:00.000-07:00

രാവിലെ...നിനക്കെന്റെ പുസ്തകം വായിക്കുവാൻ തന്നു.

ഉച്ചയ്ക്ക്...നീ പുസ്തകം തിരികെ തന്നു.
ഒഴിഞ്ഞ താളുകൾ കണ്ട് ഞാൻ അമ്പരന്നു നിൽക്കവെ നീ നടന്ന് പോയി.
അക്ഷരങ്ങളെല്ലാം എവിടെ പോയി?

സന്ധ്യയ്ക്ക്...നൈരാശ്യത്തിന്റെ നീലിമ.
രുചി തോന്നാത്ത കടുപ്പച്ചായ.

രാത്രി...എന്റെ മുറിയ്ക്ക് ചുറ്റും കവിത പെയ്യുന്നു.
ആദിത്യമെ നിന്നെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു.

ധന്യാ മിസ്സിനോട്

2011-10-15T03:45:00.000-07:00

ധന്യ മിസ്‌:മഴയായിട്ട്‌ അവളുമായങ്ങ്‌ കൂടിയോ? തന്നെ കണ്ടിട്ട് കാലം കുറച്ചായല്ലൊ, ഏ?
ഞാന്‍(തലചൊറിഞ്ഞ്‌):അല്ല മിസ്‌, പനിയായിരുന്നു...

[അന്നേരം പറയാനായി പിന്നീട് തയ്യറാക്കിയ വാക്കുകള്‍-
"നന്ദിയുണ്ട്‌ മിസ്‌,
അവളെപ്പറ്റി ചോദിച്ചതിന്‌.
ക്ഷമിക്കണം മിസ്‌,
അവളെപ്പറ്റി കള്ളം പറഞ്ഞതിന്‌.

മഴയും തണുപ്പും പനിയും
പിന്നെയവളുമൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു മിസ്‌.
പക്ഷെ പനിയായിരുന്നു മിസ്‌,
നല്ല പനിയായിരുന്നു. (എന്തൊരു കുളിരായിരുന്നു,
എന്തൊരു കയിപ്പായിരുന്നു, തലവേദനയായിരുന്നു.)

അറിയുമോ മിസ്‌ എനിക്കിപ്പോള്‍ ഒരു പുതപ്പു പോലുമില്ല.
(തണുപ്പകറ്റാന്‍ അവള്‍ ശ്രമിക്കാതിരുന്നില്ല,
എങ്കിലും നല്ല തണുപ്പായിരുന്നു മിസ്‌,
ഭയങ്കര ചുമയും.)
അവള്‍ക്കൊരു പുതപ്പേകാനോ, പുതപ്പാകാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.
(പക്ഷെ അവള്‍ പറഞ്ഞ അരിഷ്ടമാണ്‌ സേവിച്ചത്‌,
അവള്‍ പറഞ്ഞ ലേപനമാണ്‌ പുരട്ടിയത്‌.
എങ്കിലും കഴിഞ്ഞ 4 ദിവസങ്ങളിലെനിക്ക്‌ പനിയായിരുന്നു, മിസ്‌.)

വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല, കണ്ണുകള്‍ തുള്ളും തുളുമ്പും, അതുകൊണ്ടവളെ ജപിച്ചിരുന്നു.
ജനലിനപ്പുറം അവള്‍ പെയ്ത്തായി,
ജനലിനിപ്പുറം വിറകൊള്ളും വിരലില്‍ അവ്യക്തലിപികളായി.
(ജനലുപോലും അവളായി എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ പഠിപ്പിച്ച കള്ളത്തരമാവും.
കുലീനമായ കള്ളത്തരം, പലരും അംഗീകരിക്കുന്നത്‌.)

മിസ്സിനറിയില്ലല്ലൊ എന്നെ.
മിസ്സറിയുമല്ലൊ അവളെ.
അവള്‍ക്കൊരു നാണക്കേട്‌ വരണ്ടയെന്നോര്‍ത്തും
അതിലപ്പുറം
എന്റെ ജാള്യതകൊണ്ടുമാണ്‌ അവളെന്നോടൊപ്പമില്ലായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത്‌.

സത്യം സത്യമായി പറയുമ്പോള്‍
(രഹസ്യമാണേ, അങ്ങനെ തന്നെ കാക്കണം)
കഴിഞ്ഞ 4 ദിനങ്ങിളിലെന്നല്ല
കഴിഞ്ഞ കുറെക്കാലമായി അവളെന്നോടൊപ്പമുണ്ട്‌ മിസ്‌,
മഴയത്തും വെയിലത്തും,
സമയത്തും അസമയത്തും.
വിട്ടുപോകുമെന്ന് തോന്നുന്നുമില്ല.

മിസ്‌
അവളെയോര്‍ത്ത് മിസ്സിതാരോടും പറയില്ലല്ലോ, മിസ്‌..."]

ധന്യാ മിസ്‌ ഒബ്സെര്‍വേഷന്‍ ഒപ്പിട്ടു തന്നു.
ഞാനെന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോന്നു, അവളോടൊപ്പം കിടന്നുറങ്ങി...

@ സെലസ്റ്റിയൽ ബിച്ച്

2011-10-04T00:40:00.000-07:00

Edit

@ സെലസ്റ്റിയൽ ബിച്ച്*

by Harisankar Kartha on Saturday, November 26, 2011 at 6:29pm

1.വിശുദ്ധഭയം(ആദിയിൽ)

നമ്മൾ നക്ഷത്രങ്ങളല്ല

നമുക്കിടയിൽ പ്രകാശവർഷങ്ങളില്ല

വന്മതിലുകളില്ല

കാലിൽ തുടലില്ല

പറന്ന് പോകവെ നിന്നെക്കുറിച്ചെന്തോ പറഞ്ഞ

ദേശാടനകിളിയെ ഏയ്തിട്ടു

കാറ്റുകളെ കൂട്ട് പിടിച്ച യാത്രകളെ

വഴിയിലൊളിച്ചിരുന്നു അടിച്ചു വീഴ്ത്തി

നമുക്കിടയിലെ പാലം

കനി ഭക്ഷിക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപഥം,

ഒരു മഴവില്ല്

നിന്നെയറിയുന്നതോർക്കുമ്പോൾ കവിതകളുടെ കാടുകളിൽ ഇല പൊഴിയുന്നു,

നിന്നിലേക്കുള്ള അപഥസഞ്ചാരം ഒരു കാട്ട്തീയാകുമോയെന്ന് ഭയന്ന്പോകുന്നു…

2. ഈഗോ(യാത്രയിൽ)

മുഷിപ്പിന്റെ അർബുദം ബാധിച്ച ഒരു വാക്ക്

വേദന സഹിയാതെ മരണം കൊതിച്ചു

ദയാവധാനന്തരം നമുക്കിടയിൽ

ഒരു സഹസ്രം കണ്ണികളുള്ള ലോഹസർപ്പം ആവിർഭവിച്ച്

കാലുകളിൽച്ചുറ്റിവരിഞ്ഞ് ചലനം നിഷേധിക്കവെ

വീണ്ടും നിന്റെ കണ്ണുകൾ കാണാൻ കൊതിച്ചു

ശൂന്യതയിലെന്നോ കൊളുത്തി വച്ച കാർത്തികവിളക്കിന്റെ ജ്വാലയിൽ

നിന്നുമുത്ഭവിച്ച ജലം

മഞ്ഞുകണങ്ങളായ്

കാഴ്ച്ച മറയ്ക്കുമ്പോൾ

അവിചാരിതമായ് കണ്ടുമുട്ടിയ മാലാഖക്കണ്ണുകളെ

തിരഞ്ഞ്

കിനാവുകളുടെ സൈന്യം മറ്റൊരു വ്യർത്ഥയാനത്തിന് കാഹളമൂതി….

3. കബന്ധ പ്രചോദിതം(അനന്തരം)

അവൾ കവിത ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ,

ഹൃദയത്തിന്റെ പരിചിതമായ ഷെൽഫുകളിൽ പരതി.

കുഴഞ്ഞു.

ഒഴിഞ്ഞ താളുകളും,

പകർത്തി എഴുതപ്പെട്ട നിഘണ്ടുവും

കണ്ടെത്തി.

നിരാശയുടെ കസേര വലിച്ചിട്ട്

ചെന്നിയിൽ അസ്വസ്ഥമായ ഞരമ്പുകളെ തലോടവെ,

അശാന്തമായ വചനരാഹിത്യത്തിലേക്ക്

ഒരു കാകൻ മൊഴിഞ്ഞു,

“ഞാനൊരു അരയന്നം”

കാക്ക പറന്ന് പോയ വഴിയെ നോക്കിയപ്പോൾ

കവിത ആവശ്യപ്പെട്ടവളെ അപ്രസക്തമാക്കി

തമോഗർത്തഗർഭത്തിൽ അനന്തകോടി നക്ഷത്രക്കവിതകൾ നിർമമം പുഞ്ചിരിച്ചു…

———————————————————————-

*celestial bitch

യോ(ഭോ)ഗേച്ഛ

2011-10-01T23:28:00.000-07:00

ഉടുപ്പുകൾക്കുള്ളിൽ,
നിറയെ
അസ്വസ്ഥരായ ചിത്രശലഭങ്ങളാണ്

ഓരോ കുടുക്കഴിയുമ്പോഴും
നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങൾ
കൂടുതൽ പൂവുകൾ വിടർത്തുന്നു

വസന്തം ചിത്രശലഭങ്ങളെയല്ല
ചിത്രശലഭങ്ങൾ വസന്തത്തെ കൊണ്ടു വരുന്നു

നമ്മളീ വേനലുകളെ ഇനിയും സഹിക്കണോ?

പാലപ്പപ്പാട്ട് അഥവാ സൊമാലിയ

2011-09-25T01:02:00.000-07:00

എരിവേറും ഉള്ളിക്കറിയിൽ, പാലപ്പം മുക്കിത്തിന്നും
പാൽപോലെ വെളുത്തൊരു പെണ്ണിൻ ചന്തം കാണൂ...

എരിവാലെ കണ്ണു നിറഞ്ഞാൽ, ചൊടിയാകെ ചോന്ന് തുടുത്താൽ
തണുവോലും വെള്ളം മോന്തും ചന്തം കാണൂ...

തിരുനെറ്റിയിൽ വേർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ്, കുറിയിട്ടത് മാഞ്ഞു തുടങ്ങി,
പലവട്ടം മൂക്ക് തുടയ്ക്കും ചന്തം കാണൂ...

ചൂടാറാപ്പെട്ടിയിൽ നിന്നും അപ്പങ്ങൾ മാഞ്ഞ് മറഞ്ഞു,
ഇടവിട്ടൊരു ഏമ്പക്കത്തിൻ ചന്തം കേൾക്കൂ....

ഒടുവിൽ ചെറുവോർഗാസം പോൽ അതിസുന്ദരമേമ്പക്കത്താൽ
മിഴികൂമ്പിടുമാലസ്യത്തിൻ ചന്തം കാണൂ‍....

അരികത്തെ കോപ്പയിൽ നിന്നും മധുരിക്കും ചായ കുടിച്ചിട്ട-
തിമോദാൽ കൈ കഴുകീടും ചന്തം കാണൂ...

ഊണായ കിനാവും കണ്ട്, ഈണത്തിൽ പാട്ടും പാടി
ഇറയത്ത് ചാരിയിരിക്കും ചന്തം കാണൂ...

പാലപ്പം തിന്നൊരു പെണ്ണിൻ ചന്തങ്ങൾ നോക്കിയിരുന്നാൽ
പാലപ്പം കിട്ടുകയില്ല, അതു താൻ ദുഖം...

പാലപ്പോം ഉള്ളിക്കറിയും മധുരിക്കും ചായേം കിട്ടാൻ
പതിവായ് പ്രാർത്ഥിക്കേണം മലയാളികളെ....

ആൽബട്രോസ്സ,ർത്ഥം*

2011-08-25T09:22:00.000-07:00

....ചാറ്റൽ മഴ കാരണം പുറത്തിറങ്ങാൻ മടിച്ച ദിവസം,
സാഹസികമായ സമുദ്രായനത്തെപ്പറ്റി
എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ ഒരു കവിതയുണ്ടെ,ന്റെ മേശവലിപ്പിൽ....

വേനലുച്ചകളിൽ വരണ്ട ഉപ്പുകാറ്റായും
മകരപ്പുലരികളിൽ മത്സ്യകന്യകയായും
അലസസന്ധ്യകളിൽ കൊലയാളിക്കൊമ്പൻസ്രാവായും
ബന്ധനത്തിന്റെ ലോഹസീമകളെ ഉല്ലംഘിച്ചാർത്തലയ്ക്കുന്ന വരികൾ...

കഴുത്തിലൊരു ജീവനുള്ള പക്ഷിയുടെ ഗരിമ...

...ഒരു ദിനം, നട്ടുച്ച,
വലിപ്പ് തുറന്ന്,
ചിരപുരാതനനായ നാവികന്റെ തൊപ്പിവച്ച്,
രണ്ടും കൽ‌പ്പിച്ച് കവിതയുടെ
ആഴപ്പരപ്പുകളിലേക്ക്....

മൌനപ്പക്ഷിയെ മുറിച്ച അസ്ത്രാഗ്രദർശനം...
യാനബോധം പാപഭരിതമായെ-

നിക്ക് ദാഹിച്ചു....

“വാക്കുകൾ വാക്കുകൾ സർവത്ര,
അറിവായൊരു തുള്ളിയില്ലയത്രെ”

...അശുഭം...

*ആൽബട്രോസ്സ്, ഏൻഷ്യന്റ് മാരിനർ എന്ന കൊളിറിഡ്ജ് കവിതയിൽ നാവികൻ ഏയ്തിട്ട പക്ഷി, അനന്തരം അയാൾ പാപബോധബാധിതനായ് കർമ്മഫലം അനുഭവിച്ചു, ലതാ മിസ് പഠിപ്പിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മയിൽ.

പ്ലസ് വൺ ടൂ ത്രീ...ഠോ!!!

2011-07-24T13:50:00.000-07:00

....................................
നീയിപ്പോഴും മെഴുക്കുപുരട്ടിയുണ്ടാക്കാനായി
വെണ്ടയ്ക്കാ അരിഞ്ഞ് വിരല് മുറിക്കാറുണ്ടോ?
മുറ്റം തൂക്കാറുണ്ടോ?
അമ്മുമ്മത്തള്ളയുടെ നഖം വെട്ടി കൊടുക്കാറുണ്ടോ?
(ഞാനിതൊക്കെ ഓർത്തിരിക്കുന്നല്ലോ എന്ന് എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാണ് ഞാനിന്ന് ഓർക്കുന്നത്)

അന്നൊരു ചൊമചൊമാ ചൊമന്ന സന്ധ്യയ്ക്കാണ്,
ഗണിതശാസ്ത്രപാഠത്തിന്റെ ചിഹ്നസാന്ദ്രമായ മറവിൽ
ട്യൂഷൻ ടീച്ചർ അകത്ത് പോയ ഇടവേൾകളിലൊന്നിൽ
നിന്റെയാ വർത്തമാനങ്ങൾ കേട്ടെനിക്ക് ഷോക്കടിച്ചത്...വഴിക്കണക്കുകളൊരു വഴിയായത്...

അതൊരു ഭൌതികശാസ്ത്രയുക്തിയിലായിരുന്നില്ല...
അഭൌമമായൊരു അനിശ്ചിതത്ത്വമായിരുന്നു അതിന്റെ ആപേക്ഷിക നിയമം...

രസതന്ത്രവുമായിരുന്നില്ല...
അസമവാക്യങ്ങളിലല്ലോ അതിന്റെ രഹസ്യം, ഘടനാ രാഹിത്യത്തിലും...

പിന്നെ, ജീവശാസ്ത്രം, എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത കൊണ്ടല്ല,
അങ്ങനെയൊന്നും അതിലില്ല,
വെറും ചിത്രങ്ങളും ലേബലുകളും വളവളാന്ന് കൊറെ എസ്സേകളും...

എന്തായാലും നമ്മൾ നിരാസമില്ലാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു നടന്നു
ആഘോഷത്തോടെ തവിട്ടു കവിളുകളിലെ മുഖക്കുരുകൾ പൊട്ടിച്ചു
ജലദോഷദിനങ്ങളിൽ രഹസ്യമായ് മൂക്കള ചീറ്റി ഡസ്കിനടിയിൽ തേച്ചു
എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഉത്തരം പറഞ്ഞ് ഫസ്റ്റാകാൻ ഫസ്റ്റ് ബഞ്ചിലിരുന്നു
എന്റെ നിശബ്ദമായ ചോദ്യക്കടലാസുകൾ മറവികളുടെ ചവറ്റു കൊട്ടയിൽ തട്ടിയെന്ന ഭാവത്തിൽ നീ ഇംഗ്ലീഷിന്റെ നോട്ട്ബുക്കും വാങ്ങിപ്പോകും, അതും ഗ്രാമർ ഹോം വർക്കെഴുതാൻ.

സ്കൂൾ ആനിവേഴ്സറിക്ക് നീ പാടിയത് എനിക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു.
ഞാനന്ന് കൂവിയത് നമുക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു...

സ്പോർട്ട്സിനു നീ വരാഞ്ഞതു നന്നായ്...അല്ലെ അതു പോട്ടെ...

സയൻസ് എക്സിബിഷനിൽ കയ്യടിച്ചാൽ കത്തുന്ന സീറോ വാട്ടിന്റെ ദൈന്യതയും,
പൂക്കള മത്സരത്തിൽ കളം കുളമായതുമൊക്കെ നീ മറന്നുവോ?
ഇതിലൊക്കെ നമ്മൾ തോറ്റ് തൊപ്പിയിട്ടെങ്കിലും,
ആകപ്പാടെ അടിപൊളി ആല്ലാരുന്നൂന്ന് ആരേലും പറയുമോ? ഇല്ല!!
ഇല്ല!!! എന്താ ഒരു വിശ്വാസക്കുറവ് പോലെ?

കോമ്പസ്സിലാതെ വരച്ചൊരു വട്ടം പോലെയായിരുന്നു നിനക്ക് ചുറ്റും ഞാൻ,
തുടങ്ങിയ ബിന്ദു കണ്ടെത്താനുള്ള യാത്രകളിൽ വഴി തെറ്റി തെറ്റി....
വികലവർത്തുളമായൊരു ആകാശഗംഗയിലൂടെയെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ച സ്വപ്നാടനം...ഹോ!!!

അനിഷേധ്യമായ വിദ്യാലയജീവിതാന്ത്യം കഴിഞ്ഞ്
സ്വാഭാവികമായ് കാല്പനികമായ് ഇലകൊഴിയും വഴികളിലൂടെ
തിരിഞ്ഞു നോക്കി
തിരിഞ്ഞു നോക്കി
തിരിഞ്ഞു നോക്കി നടന്നകലേണ്ട നമ്മൾ
വർഷങ്ങൾ പലത് പണ്ടാരമടങ്ങിയിട്ടും അർധരാത്രികളിൽ എസെമ്മെസ്സുകൾ കോണ്ട് കൊണച്ചും
തമ്മിൽ കാണുമ്പോൾ ഉടുപ്പുകൾ ഉലച്ചും
അനാവശ്യമായ വിചിന്തനങ്ങളിൽ ഊർജ്ജം തുലച്ചും...ഇങ്ങനെ...
ഹോ!!!...നമുക്കെന്തിന്റെ കഴപ്പാടി??

പൊന്നുമോളെ, നീ എന്റെ വല്ല നൊസ്റ്റാൾജിയായും ആയിരുന്നെങ്കിൽ....
അല്ലേ നീ എന്നെ ഒന്ന് ചതിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ....
അറിയാൻ വയ്യാത്ത കൊണ്ട് ചോദിക്കുവാ നിന്റെ തന്തയ്ക്ക് നിന്നെ കെട്ടിച്ചു വിടണമെന്നൊന്നുമില്ലേ????

അല്ലേ പോട്ട്, ചിണുങ്ങണ്ട!,
ആ...പറ...
നീയിപ്പോഴും മെഴുക്കുപുരട്ടിയുണ്ടാക്കാനായി
വെണ്ടയ്ക്കാ അരിഞ്ഞ് വിരല് മുറിക്കാറുണ്ടോ?
മുറ്റം തൂക്കാറുണ്ടോ?
അമ്മുമ്മത്തള്ളയുടെ നഖം വെട്ടി കൊടുക്കാറുണ്ടോ?

(അനന്തരം പ്രണായാർദ്രമായൊരു കോട്ടുവായ)

ചന്ദ്രക്കല

2011-07-22T23:09:00.001-07:00

ബോധിവൃക്ഷക്കുരിശിന്റെ ചില്ലയിൽ
കണ്ണൻ...
ഒരു ബാവുൽ ഗാനത്തിന്റെ ഈണം
ഓടക്കുഴലിൽ...
താഴെ നഗ്നഗോപികയുടെ ഉടലലിഞ്ഞ ശ്രവണം...

സ്ലേറ്റിലെഴുതിയ അസമവാക്യം മഷിത്തണ്ട് കൊണ്ട് തുടയ്ക്കുന്ന
കണ്ണുനിറയെ കാഴ്ചയുള്ള കാഞ്ചനമാലയുടെ കവിളിൽ
ചുംബനം കൊണ്ട് ചെമ്പകപ്പൂ വിരിയിക്കുന്ന കവി...

ഗിത്താറിന്റെ ഓരോ തന്ത്രികളായ് അഴിച്ചെടുത്ത്
മൌനത്തിന്റെ വാചാലസംഗീതം പകർന്ന് ജിദ്ദു പറഞ്ഞു
“രജനീഷിന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ എരിച്ചു കളയൂ”

മടിച്ചു നിൽക്കെ,
ദർവീസുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച രജനീഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

വീട്ടു മുറ്റത്ത് നിന്ന ജീവനുള്ള ഭിക്ഷു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
“കേട്ടാലും”

കരച്ചിൽ വരുന്നല്ലോ.
ഓരോ കണ്ണുനീർത്തുള്ളിയിലുമൊരു മന്ദഹാസം.

പൊട്ടകിണറ്റിലേക്ക് വർഷകാരുണ്യം.
പ്രളയത്തിലേക്കൊരു ക്ഷണക്കത്ത്.

2011-07-17T09:17:00.001-07:00

കവിത കൊത്തിവച്ച
ചിത്തരോഗാലയത്തിന്റെ
ചിതലരിച്ച വാതിൽ തുറന്ന്
ലൂതയോഗിനികളുടെ
വലയിലുടക്കാതെ
പൊടി നിറഞ്ഞ ഷെൽഫിലെ
ചിരപുരാതനമായ വീഞ്ഞ് കുപ്പിയുമെടുത്ത്
കുപ്പിച്ചില്ലുകൾ തുന്നിചേർത്ത
നരച്ച മെത്തയിലേക്ക്
നിന്നോടൊപ്പം അഴിഞ്ഞുലയുന്ന പ്രാകൃതമാത്ര

ഉന്മാദാത്തിന്റെ തട്ടിൻപുറത്ത്
പത്തായം ഭേദിച്ച പെരുച്ചാഴി, പൂച്ചയുടെ അരമണിയഴിച്ചെടുക്കവെ,
അടിച്ചമർത്തിയ ഒരായിരം ജൈവമോഹങ്ങൾ,
ഗർവ്വിഷ്ഠമായ് അട്ടഹാസങ്ങൾക്കും,
വിധേയത്വത്തോടെ ഞരക്കങ്ങൾക്കു-
മിടയിലൂടെ
നാഗരൂപിയായ് മെല്ലെയിഴഞ്ഞൊരു മകുടി തേടുന്ന ഗാത്രം.

നിന്റെ കണ്ണിണകളുടെ പാതി
നാഭിയിലെ വൈദ്യുതച്ചുഴികളെ ഒറ്റി,
ഉപ്പ് ചേർക്കാതെ മാംസം വിളമ്പി,
ജഗന്നാഥമായൊരു ഓർമ്മയുടെ നനവിൽ
കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു മറവികളുടെ പൂക്കാലം,
നമ്രശിരസ്സുകൾക്ക് മുകളിലൊരു താമരമൊട്ടിന്റെ പ്രതീക്ഷയും.

പുണർന്നുണർന്നോരോ കവിതകളായ്
കാതിലും ഉരുവിലും ഉള്ളിലും
എഴുതിയും മായിച്ചും
മായിച്ച് കളഞ്ഞവയെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചും
എല്ലാമെഴുതിയ താള് പോലെ
അരുവി പോലെ
അരികിലരികിലായ് കിരുകിരുക്കാതെ...

ഒടുവിൽ തുലഞ്ഞ് പോയെന്ന് കരുതിയ
സമയാംബരം കുടഞ്ഞെടുത്തണിഞ്ഞ്
കിതപ്പാറും മുമ്പെ മുടിയൊരുവിധം ഒതുക്കി
അരക്കെട്ടരക്കില്ലത്തിലെരിച്ച്
വെളിച്ചത്തിലേക്കോടുമ്പോൾ
നമുക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചത്
നാമാതീതമായതെന്തോ എന്നു
മുറിപ്പാടുകൾ നീറി പറയുന്നുവെങ്കിലും...

പദയാത്ര

2011-06-06T05:20:00.000-07:00

പിതാമഹന്മാർ ചുവന്ന സന്ധ്യകളെ പ്രവചിച്ചാ, വേശഭരിതരായതിനു ശേഷം,
പിതാക്കന്മാർ അമാവാസികളെ തപസ്സാൽ പ്രീതിപ്പെടുത്തി, വിഷാദചിത്തരായി....

കൂടെപ്പിറപ്പെ, കൂട്ടുകാരാ,
നമ്മുടെ വർത്തമാനത്തമാനങ്ങളിൽ,
അവസാനത്തെ നെയ്ത്തിരിയുമണഞ്ഞ്,
പ്രകാശവർഷങ്ങൾക്കകലെ ചക്രവർത്തിപദങ്ങളിരുന്ന
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ദീവെട്ടിയിൽ,
ഉടപ്പിറന്നോരുടെ വെളിപാട് പുസ്തകങ്ങൾ
മനസിലാക്കുവാൻ കഴിയാതെ,
അർത്ഥത്തിൽ മൃതിയാരോപിച്ച്,
ശ്രുതിയുടെ സ്മൃതിഭംഗങ്ങളിൽ,
അരോചകപാരായണങ്ങളല്ലോ...

പ്രഭാതത്തിന്റെ
വിശുദ്ധമായ ആവർത്തനങ്ങൾക്ക്
ആക്കം കൂട്ടുവാനെന്ന വ്യാജേന,
പുരാണകവിതയുടെ സമുദ്രഗർഭം തേടാമെന്നഹങ്കരിച്ച്,
വികലജനിതക-മുടന്തുമിഴച്ച്,
നമുക്കൊളിച്ചോടാം...

കൂടെപ്പിറപ്പെ, കൂട്ടുകാരാ,
അപ്പോഴും നിന്റെ
വിരൽത്തുമ്പിലെപ്പോഴും ഞെരിഞ്ഞെരിയുന്ന
ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങുണ്ടല്ലോ.
അജ്ഞാത വഴികളിലെ ഞെക്ക് വിളക്ക്.
അവൾക്കൊരായിരം ചുംബനങ്ങൾ.
അവളത്രെ ഒളിച്ചോട്ടത്തിനുള്ള ഒറ്റമൂലി.
നമ്മുടെ പാരസ്പര്യത്തിന്റെ ഇന്ദ്രനീലാഭ.
നക്ഷത്രബീജം.

വഴികളുടെയറ്റത്ത് നിന്നും,
തേനും വെട്ടിക്കിളികളും ഭക്ഷിച്ച,
പൂവങ്കോഴികളുടെ സുപ്രഭാതം
നമ്മെ കാരുണ്യത്തോടെ വിളിക്കുന്നു,
വരൂ...
ഏതോ യാത്രയുടെ ഓരങ്ങളിലാണെന്ന് മറന്ന് പോകണ്ട!!!

3 പോസ്റ്റുകൾ

2011-06-02T01:55:00.001-07:00

1.കഴപ്പ്

വസന്തം ചെറിമരങ്ങളോട് ചെയ്യുന്നത്
എനിക്ക് മൊബൈലിൽ പകർത്തണം

2. ആസക്തി

നിന്നെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ...
ഭാ!! എന്റെ പട്ടിയ്ക്ക് പോലും വേണ്ട..

എനിക്ക്
നിന്നെ മതി...ഉമ്മ!!!

3. അപകടം

പട്ടിക്കൂടെന്നറിയാതെയാണ് നിന്റെ ഹൃദയം തുറന്നു നോക്കിയത്.
ഇപ്പോൾ നിന്റെ സ്നേഹം എന്നെ ഓടിച്ചിട്ട് കടിക്കുന്നു.

പിസ്കോണിയാ മസ്കു

2011-06-02T01:49:00.000-07:00

നിനക്ക് മനസിലാകരുതെന്ന് എനിക്ക് വാശിയൊന്നുമില്ല,
ഒരു പക്ഷെ നീ ഒരു ഉഭയ ജീവി മാത്രം ആയതിനാലാകാം
ഞാൻ എഴുതുന്ന രചനകൾ നിനക്ക് ആകാശങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നത്,
നിന്റെ നയതന്ത്രസംഘത്തിനു സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഭൂമിയ്ക്കുമിടയിൽ ഒരു ആസ്ഥാനമില്ല.

ഇതു മദ്യമാണ്, അതു സിഗരറ്റാണ്, നമ്മൾ സുഹൃത്തുക്കളാണ് എന്നൊക്കെ
പറയുന്ന പോലെ ഉള്ള ഒരു ഏർപ്പാടല്ല കവിത
കുറഞ്ഞ പക്ഷെ എന്റെ കവിതകൾ,
...അതു പിസ്കോണിയ മസ്കുവിൽ നിന്നും വരുന്നു
അതു പിസ്കോണിയ മസ്കുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നു
അതു പിസ്കോണൊയ മസ്കു തന്നെ ആകുന്നു...
(ആമേൻ)

നീ പിസ്കോണിയ മസ്കു എന്ത് എന്നു ചോദിക്കുന്നു
പക്ഷെ എന്തിനു?
നീ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകാൻ പോകുന്നോ?
അതിനു നിനക്ക് പാസ് പോർട്ട് ഉണ്ടോ?
ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ യാത്രയ്ക്കായ് പണം ഉണ്ടോ?
രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിത്രയും ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നതിനു മുന്നെ നിലനിന്നിരുന്ന എരപ്പാളികളുടെ ദേശാടനം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ദേശാടനക്കിളികൾ കരയാറില്ല എന്നതൊരു ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ പേരു മാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നു.

നിനക്ക് ശർദ്ദിക്കണമെന്നോ?
നിനക്കിതിന്റെ അവസാനമറിയുന്നതിനു മുന്നെ ബോധരഹിതനാകണമെന്നോ?
നിനക്കെന്റെ വാക്കുകളെ അവഗണനയുടെ കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഊതിക്കളയണമെന്നോ?

നീ ഒരു പാട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു, മദ്യപിച്ചു, എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പറഞ്ഞു...
പക്ഷെ ഒരിക്കലെങ്കിലും പിസ്കോണിയ മസ്കുവിനെ തമസ്കരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല

എന്റെ തലയിൽ നീ ശർദ്ദിച്ചു
നമ്മുടെ സൌഹൃദത്തിനു അർദ്ധവിരാമമായ്
നമ്മൾ പിണങ്ങി
നീ എന്റെ കവിത പുസ്തകം കത്തിക്കാനായ് ഓടിപ്പോയ് എവിടെയോ വീണു പോയ് ഉറങ്ങി...

ഞാനോ?

ചെവിയില്ലാത്ത രാവെ, ഇരുട്ടെ, പ്രാകാശവർഷങ്ങൾക്കകലെ പാറിക്കളിക്കുന്ന രാക്ഷസതൈജസ കീടങ്ങളെ,
പിസ്കോണിയ മസ്കുവിന്റെ പറ്റി നിങ്ങളോട് ഞാൻ സംസാരിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നോ?
ഞാൻ വാക്കുകളെ വഴിയിലെറിഞ്ഞു കളയാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല, അതത്രയും രത്നങ്ങളത്രെ, എവിടെ സൂകരപ്പരിഷകൾ?

അതൊക്കെ കൊണ്ട്
എനിക്ക് ചെറുതായൊന്ന് മരിക്കണം,
ഗുഡ് നൈറ്റ്.

(ഇനി,ഉറക്കത്തിനും അബോധത്തിനുമിടയിൽ തുപ്പിയ അജ്ഞാനധാര)
നാളെ പുലരിയിൽ എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ കാശു കൊണ്ട് പുട്ടും കടലയും കഴിക്കവെ
ചായയിൽ ഈച്ചയുടെ മൃതശരീരമായ് അവതരിച്ചു
പിസ്കോണിയ മസ്കു പറയും,
“വരൂ ഈ ഭോജനശാലയ്ക്ക് പിറകിലെ ശൌചാലയം കാണൂ”

അതത്രെ ഈ വികൃതരാവിന്റെ ഭരത വാക്യം, എന്റെ വിധി, ശ്ശോ!

ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പിനൊരാമുഖം

2011-05-27T04:08:00.000-07:00

ഇടംകയ്യിലെ നീലഞരമ്പിൽ,
സദാ രക്താഭിഷക്തയായ്,
തുരുമ്പെടുക്കാതെ,
നിന്നെ സൂക്ഷിക്കുന്നു.....
സ്മൃതിപത്രത്തിലെ ഉടമ്പടി

ഓരോ ബീജവും പാപം കൊതിച്ചു,
ഇച്ഛകളത്രയും വികലനിദ്രയെ പ്രാപിച്ചു,
മലിന ലാവയുടെ അശുദ്ധഘട്ടങ്ങളിൽ തപം ആസക്തമായ്,
ക്ഷീണിതസന്ധ്യയിലെ വിശുദ്ധശോണനക്ഷത്രമായ് നീ
മാത്രമവശേഷിച്ചൂ നാഡി മിടുപ്പുകളിൽ....

ആത്മരതിയുടെ വിരസലഹളകൾക്കൊടുവിൽ
ചിതലു ഭക്ഷിച്ച ഉടമ്പടിപത്രത്തിന്റെ സ്മൃതിനഷ്ടത്തിൽ
നനഞ്ഞു കുതിർന്ന പർണ്ണശ്ശാലയുടെ ദുർഗന്ധത്തിൽ കിടന്നു നീ
ഉച്ചരിച്ചു
“ഇതു തടവാണ്“
നീ നിലവിളിച്ചു
“സ്വാതന്ത്ര്യം”

ഇടം കൈത്തണ്ടയിലെ നീലഞരമ്പിനും
നിശിതശീതമായ ബ്ലേഡിനുമിടയിൽ
ഖേദഭരിതമായ പ്രേതഭാവത്തോടെ
സ്വാർത്ഥത മാത്രം.

തുരുമ്പിച്ച കച്ചിത്തുമ്പിൽ ഒരു പിത്തത്തുള്ളി.
ചുടലജീവിതം.

സ്വകാര്യം

2011-02-14T02:46:00.000-08:00

എന്റെ തുടയിലൊരു കവിതയുണ്ട്,
പകർത്തുവാൻ കഴിയില്ല.

അഗ്നിപർവതത്തിന്റെ മദമുള്ള
ഒരു ചൊറിയാണത്.

മാന്തിപ്പറിച്ച് നീറ്റുമ്പോൾ,
എനിക്ക് മാത്രം വഴങ്ങി തരുന്ന,
ഒരു ഹോണി ബിച്ച്

വർഗ്ഗീയതയിലൂടെ പ്രണയസാക്ഷാത്കാരം

2011-02-08T03:56:00.001-08:00

ജമീലാ,
ഇന്നും ഞാൻ ഹിന്ദുവർഗ്ഗീയതയുടെ ശക്തിവർദ്ധനവിനായ്
പ്രവർത്തിച്ചൂ, പ്രാർത്ഥിച്ചൂ‍...

നീയും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ടാവും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു

മുസ്ലീങ്ങളെ തേടി
ഓംകാരനാദം മുഴക്കി
ഞങ്ങൾ ഹിന്ദുക്കൾ
വരും,
ഒരുനാൾ.

അന്ന് നിന്റെ വീടിന്റെ
അരണ്ടവെളിച്ചത്തിൽ
നിന്റെ കാവുകൾ ഞാൻ തീണ്ടും.

നമുക്കൊന്നാവാൻ
ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് ഇതല്ലാതെ
വേറെ വഴിയൊന്നും കാണുന്നില്ല.

അല്ലെങ്കിൽ നീ എത്രയും പെട്ടന്ന്
ഒരു ലൌ ജിഹാദിണിയാകൂ...

രാത്രിയിലൊരു സാംസ്കാരികയധിനിവേശം

2011-02-08T03:38:00.000-08:00

രാത്രിയധികരിച്ചിട്ടും
കയ്യില്‍ പുസ്തകവും
മുറി നിറയെ വെളിച്ചവുമായ്
കാത്തിരുന്നു.

മഞ്ഞത്താളില്‍
ചെറിയ കറുപ്പുകളായ്‌
വിളഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന
പരദേശിക്കവിതയ്ക്ക്
ഒരീണവും കാത്ത്‌ ഞാനിരുന്നു.

ജനാല തുറന്നിട്ടുണ്ട്‌, ഹൃദയവും.

പക്ഷെ
നിലാവ്‌ പറഞ്ഞുതന്നില്ല
രാപ്പാടികള്‍ അന്നാവഴി വന്നില്ല
വായു തണുത്തതല്ലതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
മരങ്ങള്‍ നിശ്ചലമായ്‌ നിന്നപ്പോള്‍
ചീവിടുകള്‍ അവിടെയിരുന്നെന്നെ കളിയാക്കുക കൂടി ചെയ്തില്ല.

എന്നിട്ടും
വായിച്ച്‌ വായിച്ച്‌ ധ്യാനത്തിലേക്ക്‌
വീണുപോയ നിമിഷങ്ങളിൽ
കവിതയെന്നിലൂടെ ചലിച്ചു
മലമുകളിലെ തെളിനീരരുവിപോലെ
ഒരീണത്തേരിൽ...

ആരും കേള്‍ക്കണ്ട...

കവിയെനിക്കായ്
ഏതൊ കാലത്തില്‍ ഇരുന്ന്
ഏതൊ നേരത്തുരുകിയെഴുതി...
ഇന്നാ തുടിപ്പുകള്‍ എന്നിലേക്ക്‌
പടര്‍ന്നെന്നെയുരുക്കുന്നു

പൊള്ളിച്ചുവന്നൊരു സൂചി ചുംബിച്ച മെഴുകിൻ തരി പോലെ ഉള്ളം...

ധ്യാനം മുറിഞ്ഞ നിമിഷം.
അറിഞ്ഞതിന്റെ സ്മരണകള്‍
പെറുക്കിക്കെട്ടി ഞാന്‍ വീണ്ടും
അവതരിച്ചു

അസ്വസ്ഥനായി.

സാധരണയായി.

ആരും കേട്ടില്ലല്ലൊ?

അപ്പോഴുണ്ട് കേട്ടുവെന്നറിയുക്കുവാനായ്
ഭിത്തിയിലിരുന്നൊരജ്ഞാതനായ
പല്ലി ചിലച്ചു
പകര്‍ത്തുവാനാവാത്ത അസ്വാദനനാദം.

കവിയിലൂടെ
വിവര്‍ത്തകനിലൂടെ
എന്നിലൂടെ
ആ പല്ലിയിലൂടെ
കവിത അധിനിവേശം തുടരുന്നു...

തെരേസയുടെ ചുണ്ടുകള്‍

2011-02-08T03:16:00.001-08:00

ഹാ തെരേസാ,
നിന്റെ വിളര്‍ത്ത മുഖത്തിത്ര തുടുത്ത ചുണ്ടുകള്‍
എങ്ങനെ
യെങ്ങനെ പൂവിട്ടു എന്ന് പറയുമോ?
അണയാറായ ദീപങ്ങള്‍ = നിന്റെ കണ്ണുകള്‍
കാറ്റുലച്ച തുറു = നിന്റെ കേശഭാരം
പക്ഷെ നിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍- ഹാ തെരേസാ
എനിക്കറിയാം നിനക്കറിയില്ലെന്ന്- അവയെത്ര
യെത്ര
സുന്ദരമെന്ന്.

നീ വികാരവതിയായി തലയിണയില്‍ അമര്‍ത്തി
യമര്‍ത്തി
ചും-
ബിക്കുവാറുണ്ടോ?
മദഗന്ധിയായ മീഠാപാന്‍ നുണയുവാറുണ്ടോ?

കവിത കിനിയുന്ന നാവിനാല്‍ എപ്പൊഴു
മെപ്പൊഴും ചുണ്ടുകളെ തഴുകാറുണ്ടോ?
ആശകള്‍-നിരാശകള്‍
ചുണ്ടുകളില്‍ കടിച്ചമര്‍ത്താറുണ്ടോ?

എന്തുമാകട്ടെയെന്റെ കല്പനകൾ...
എന്തുമാകട്ടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം...

എന്റെ സുന്ദരിയല്ലാത്ത കൂട്ടുകാരീ
നിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ കിനാവുകളുടെ സൌന്‌ദര്യമാണ്‌.
നീ സുന്ദരിയെന്നറിയപ്പെടാത്തതു മൂലം...
(അങ്ങനെ അറിയെപ്പെടാന്‍ ഒരു ഉപായം പോലുമില്ലെന്ന്
ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ മനസിലാക്കുക കുഞ്ഞേ)
അതു കൊണ്ട
ത്‌ കൊണ്ട്‌ മാത്രം- തെരേസാ
നിന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ സൌന്‌ദര്യം ആരു
മാരും
അറിയുന്നില്ല- പക്ഷെ തെരേസാ
നിന്റെയീ കൂട്ടുകാരന്‍ അതെപറ്റി
നീലമഷി
കൊണ്ടെഴുതിയിരിക്കുന്നു.

അപ്പോഴതാണ്‌ പെണ്ണെ-
യതിന്റെയൊരുയിത്‌

റൂമാതുരത്വം

2011-01-29T04:11:00.000-08:00

ജനൽച്ചില്ലകളിൽ കഴുകിയുണക്കാനിട്ട പറവകൾ

ലാപ്‌ടോപ്പിൽ ടോപ്പഴിക്കുന്ന ലാറ്റിനാ സുന്ദരി
ഭിത്തിയിൽ ജീസസിന്റെ മണമുള്ള ചുവന്ന നക്ഷത്രം

കുമ്പിളുകുത്താൻ സൂക്ഷിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന അസൈന്മെന്റുകൾ
കഴുത്തു പൊട്ടിയിട്ടും ആരെയും കുത്തി നോവിക്കാതെ കട്ടിലിനടിയിൽ ഒരു പാവം പൊന്മാൻ‌കുപ്പി
നിഗൂഡരഹസ്യങ്ങൾ തുടകൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ച പാഠപുസ്തകങ്ങൾ

മറിഞ്ഞുവീണതോട് കൂടി നിരാശയുടെ ചാരത്തിൽ ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആഷ്ട്രേ
നര ബാധിച്ചിട്ടും ജര ബാധിക്കാത്ത ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റുകളിൽ മറന്ന് കിടക്കുന്ന ബിറ്റുകൾ
നാണയത്തുട്ടുകൾ കന്യകാത്വം ചുരണ്ടിക്കളഞ്ഞ റീച്ചാർജ്ജ് കൂപ്പണുകൾ

കൊതുകുകൾ കോളനിവൽക്കരണം നടത്തിയ തുണിക്കൂമ്പാരങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ പൊട്ടി വീണ അയ
വിശുദ്ധബൈബിളിൽ അവസാനത്തെ നൂറിന്റെ നോട്ട്
ഒരിക്കലും വരാത്ത എതിരാളികളെ നേരിടാൻ കൊണ്ട് വച്ച പലകകഷണങ്ങൾ

ജീവിതം പോലെ കശക്കപ്പെട്ട ശീട്ടുകൾ മാത്രം കൃത്യമായ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ഷെൽഫ്

അർത്ഥം ഊറ്റിക്കളഞ്ഞ് സൌഹൃദം നിറച്ച തെറികൾ
വല്ലപ്പോഴും കടന്ന് വന്നിരുന്ന നിശബ്ദത
പരീക്ഷാത്തലേന്ന് മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ പോലെ അർത്ഥമറിയാതെ ഉരുവിട്ട സമവാക്യങ്ങൾ
നിഗൂഡവും അഗാധവുമായ ചളികൾ

സ്കാബിസ് എന്ന കീടബാധ പോലെ
മാന്തിയപ്പോൾ സുഖം പകർന്നും
പിന്നെ നീറ്റലായ് പുകച്ച് കണ്ണ് നിറച്ചും
ഒരു റൂം
ഒരു കാ‍ലം

ആകെ ഒരു റൂമാതുരത്വം

അതെ, ഹൃദയത്തിൽ ചൊറിയാൻ കഴിയാത്ത ഇടത്തിൽ

ഒരു സ്കാബിസ് വസന്തം..

ഒരു ചെറ്റയുടെ ആത്മഗതം

2011-01-24T21:22:00.000-08:00

ആഗ്രഹങ്ങൾ വലിച്ചു വാരിയിട്ട
കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് ഞാനിപ്പോൾ
പോവാറില്ല്ല
ഇടനാഴിയിലാണ് കിടപ്പ്
സ്വയംഭോഗമാണ് തപസ്സ്

കടലു കാണാൻ പൂതിയില്ല
ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ കണ്ണ് മഞ്ഞളിക്കുന്നു

വാ പിളർന്ന് നിശബ്ദമായ് ഗർജ്ജിക്കുന്ന ഗുഹയ്ക്ക് മുന്നിൽ
എന്റെ സിംഹം വിളറി നിൽക്കുന്നു
കരളിലെ മാലിന്യക്കൂമ്പാരത്തിനരികെ
പ്ലാസ്റ്റിക്കിലകൾ ചവച്ച് നിൽക്കുന്ന പശുവാണ് വിഷാദം
പശുവിന്റെ തൊലിയിൽ
കൊത്തി പറിക്കുന്ന കാക്കയാണ് ലഹരി

ആരുടെയൊക്കെയോ നിഴലുകളാണെന്റെ
വെളിച്ചം
അവരോടുള്ള പകയാണ് ജീവിതം...

പന്തുകൾ നിറയും അയ്യം*

2011-01-09T07:55:00.000-08:00

ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോ
പന്ത് അയ്യത്ത് പോയി.
എടുക്കാൻ പോയപ്പോ
ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ട്.
അങ്ങനെ പത്തി വിടർത്തി നിക്കുന്നു.

പാമ്പിനെ കണ്ടപ്പോ
പേടിച്ച് അലറിയപ്പോയി.
അതു കേട്ട് അടുത്ത വീട്ടുകാരും കളിച്ചോണ്ടിരുന്ന കൂട്ടുകാരും ഓടി വന്ന്.

എല്ലാരും പേടിച്ച്
പക്ഷേ ചിരി വരുത്തി പറഞ്ഞ്
“ഇത് ഓല പാമ്പാടാ പൊട്ടൻ ചെറുക്കാ
പേടിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞല്ലോ”

പേടി കൊണ്ടവർ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു.

ഞങ്ങളങ്ങനെ പേടിച്ച് നിൽക്കുമ്പോ
ഓലപാമ്പ് ഒന്ന് ചീറ്റി ഒരു പൊനത്തിലേക്കങ്ങ് കേറിപ്പോയി.
എല്ലാരും തത്തി തത്തി നിന്ന്.
അലറിവിളിച്ചേന് എന്നെ തല്ലി.
തന്തയ്ക്ക് വിളിച്ച്.
ഇളിച്ചും വളി വിട്ടും തിരിച്ച് പോയി.

പക്ഷേ പന്തെടുക്കാനാരും പിന്നെയാ ഭാഗത്തോട്ട് പോവത്തില്ലെന്നായി.

പന്ത് അങ്ങോട്ടടിച്ച് കളയുന്നവൻ ഔട്ടാണ് എന്നൊരു പുതിയ നിയമോം വെച്ച് കേട്ടോ...അയ്യോ കഷ്ടം!

എന്തുവായാലും അയ്യത്ത് ആരും എടുക്കാൻ ചെല്ലാനില്ലാതെ എത്ര പന്തുകൾ കാണും?? അല്ലിയോ????

ശ്ശോ!!! കൊതിയാവുന്നു!!!!! കരച്ചില് വരുന്നു!!!!

(അയ്യം=തൊടി, പറമ്പ്)

അധോഗമനം

2011-01-03T03:06:00.000-08:00

ജീവിതക്കൊടിയിൽ നിന്നും
പ്രതീക്ഷയുടെ തളിർവെറ്റ പറിച്ച്
ഞരമ്പ് കളഞ്ഞ്
പൊള്ളുന്ന ആസക്തികളുടെ ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ച്
വെല്ലുവിളികളുടെ അടയ്ക്കാ നുറുക്കി നുറുക്കി
കവിതയുടെ പുകയിലചേർത്ത്
മുറുക്കി മുറുക്കി....

ആഞ്ഞൊന്ന് തുപ്പിയപ്പോൾ
മുറ്റത്തെ മുല്ലയിൽ
ചോര...

അവരാരാണാവോ?

2010-12-22T11:57:00.000-08:00

ഒന്നും ചെയ്യുവാനില്ലാത്തൊരു ദിവസം
ആ‍ർക്കൊക്കെയൊ വേണ്ടി നമ്മൾ
കാത്തിരിക്കും,
...ഒന്നും കരുതി വയ്ക്കാതെ, വെറുതെ.

രാവിലെ മുതൽ
മടിപിടിച്ചിരുന്ന്
ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി
സന്ധ്യയാകുമ്പോൾ
ചുവക്കും
രാത്രിയാവുമ്പോൾ കറുക്കും
ചിലപ്പോൾ ജീവിതം വെറുക്കം.
വരേണ്ടിയിരുന്നവരുടെഉടുപ്പുകളുടെ
നിറങ്ങൾ നിനച്ചുറങ്ങും,സ്വപ്നങ്ങളില്ലാതെ.

രാവിലെ എല്ലാം
മറക്കും

ഒരരോചകമരണം

2010-11-06T21:54:00.000-07:00

പെട്ടന്നങ്ങ് മരിച്ചെന്നോ?
അയ്യോ. അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ട് വന്നിട്ട് കിടന്നതാരുന്നെന്നോ??
ഷുഹറും പ്രഷറും ഒന്നും ഇല്ലാരുന്നെന്നോ???
ക്യാൻസർ ട്യൂമർ ലിവർ സിറോസിസ്...പൈൽ‌സ്?????

വരുന്ന വഴി പാമ്പ് വല്ലോം...
ഒരുപാട് വണ്ടിയൊക്കെ പോന്ന വഴിയല്ലിയോ
...അല്ല കാലമതാണെ, അതാ!
എന്നാലും
ഇത്ര
പെട്ടന്ന്...
ഹോ.

ആശൂത്രീ കൊണ്ടുപോയില്ലെന്നോ?
മരുന്നൊന്നും വാങ്ങിയില്ലെന്നോ??
വെന്റിലേറ്ററിൽ ഇട്ടില്ലെന്നോ???
കുറഞ്ഞ പക്ഷം ഒരു പോസ്റ്റ്മാർട്ടം????

ഇതിൽ ദൂരുഹതയും അനുശോചനവും ഇല്ലല്ലോ...ആ...
അല്ല നന്നായി...എന്നാലും
പത്രത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞുവാർത്തയായ് പോയി കേട്ടോ...

തോണ്ണൂറല്ലെ ആയൊള്ളൂ.
പാവം രാഘവൻ കൊച്ചാട്ടൻ.
അങ്ങ് മരിച്ചു പോയല്ലൊ.
(ഒരു പകിട്ടുമില്ലാതെ.)

മഴക്കഴപ്പാട്ട്

2010-11-02T03:49:00.000-07:00

കുടയില്ലാ യാത്രയിൽ മഴയെത്തും നേരത്ത്
സുഖമുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ മുളപൊട്ടീടും

വഴിയാകെ ആളുകൾ നോക്കി നിന്നീടവെ
പിരി ലൂസായ് ആടി തിമിർക്കാൻ തോന്നും

ആ വഴിയീവഴി കുടയുമായ് പോന്നോരെ
തെറിവാക്കാൽ ചെളിയാൽ നനയ്ക്കാൻ മോഹം

കുടയേന്തി സുന്ദരിപെണ്ണുങ്ങൾ പോകവെ
അവരൊത്ത് പോകുവാൻ ത്വര വന്നീടും

കലിതുള്ളി കുത്തിയൊഴുകുന്ന തോട്ടിലേ-
ക്കൊരു ചാട്ടം ചാടുവാൻ കൊതി മൂത്തീടും

ബഹളങ്ങളില്ലതെ മഴ ഏറ്റ് വാങ്ങുന്ന
വയലിനെ പുച്ഛിച്ച് തള്ളാൻ തോന്നും

മഴയത്ത് ഫുഡ് ബോൾ കളിക്കാൻ തോന്നും
മഴയത്ത് നിന്ന് കുളിക്കാൻ തോന്നും

മഴയായ് മാറാൻ കൊതിച്ച് പോകും
മഴയില്ലാക്കാ‍ലം മറന്ന് പോകും

കുടയില്ലാ യാത്രയിൽ മഴയെത്തും നേരത്ത്
സുഖമുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ മുളപൊട്ടീടും

ഇരവ് പകലുകൾക്കിടയിൽ ഒരാശ

2010-10-26T10:50:00.000-07:00

1
എന്റെ കള്ളങ്ങൾ നിന്റെ കള്ളങ്ങളുടെ ചുണ്ടിൽ മെല്ലെ മെല്ലെ കടിക്കുന്നു
നിന്റെ കള്ളങ്ങൾ എന്റെ കള്ളങ്ങളുടെ നെഞ്ചിലെ രോമത്തിലൂടെ വിരലോടിക്കുന്നു

2
നമ്മുടെ കള്ളങ്ങൾ നട്ടുച്ചയ്ക്ക് കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കി ഇണ ചേർന്ന്
കൊടും ചൂടിൽ
വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞൊട്ടിപ്പുണർന്ന്
അല്പം മയങ്ങവെ
നമ്മുടെ സത്യങ്ങൾ അന്യോന്യം തെറി പറയാതെ മിണ്ടാതിരുന്നെങ്കിൽ...

3
എന്റെ സത്യങ്ങൾ നിന്റെ കള്ളങ്ങളെ ആഷ്ട്രേയിലേക്ക് ഞെരിക്കുന്നു
നിന്റെ സത്യങ്ങൾ എന്റെ കള്ളങ്ങളെ തീണ്ടാരിത്തുണിയ്ക്കൊപ്പമിട്ട് കത്തിക്കുന്നു

4
നമ്മുടെ കള്ളങ്ങൾ മഞ്ഞുകാലങ്ങളിൽ
തമ്മിൽ തല്ലി തല്ലി പിരിഞ്ഞു
പിറന്ന പടിയെ നാണംകെട്ട് നടന്നകലവെ
നമ്മുടെ സത്യങ്ങൾ
ശൈത്യരശ്മികളിൽ തിളങ്ങി ഇണ ചേർന്നൊടുവിൽ,
ഒരു തുള്ളി നിശബ്ദതയിൽ
നമ്മൾ പ്രതിഫലിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ...

വെളിവിന്റെ ഒരു തുള്ളി

2010-10-05T12:35:00.000-07:00

ഉള്ളിലുണ്ടിനിയും തളിരിളം പൂവുകൾ
മണ്ണിലുണ്ടിനിയും പൊട്ടുവാൻ വിത്തുകൾ
മേഘങ്ങൾ ഇണചേരും ഇടവമദ്ധ്യങ്ങളിൽ
തലപൊക്കിയുണരുന്നതാ കൂണ്‌വംശങ്ങൾ.

വെയിലുകളണഞ്ഞാഞെരിഞ്ഞു തുടങ്ങുമ്പോൾ
പെട്ടുന്നുരുകിയൊലിക്കുന്ന നഗരികൾ
വിട്ടു പോന്നീടുവാൻ വെമ്പുന്ന ആത്മാക്കൾ
ചുടലകൾ താണ്ടി നദിക്കര പൂ‍കവെ
നിത്യം വിശപ്പെന്ന നിന്ദ ഭക്ഷിക്കും
പിതൃക്കൾ പുണർന്നാഞ്ഞ് ചുംബിച്ചിടുന്നു.

കവിതകൾ, കാലിലെ കാണാക്കൊലുസുകൾ
അരുണോദയത്തിന്റെ കുങ്കുമത്തിലകവും
ചച്ചയുടുത്തും കുണുങ്ങിയെത്തീടുമാ
സീതയാം യോഗിനി ലോകൈകസുന്ദരി....

എപ്പൊഴും നീലിച്ച ഹീനമാം ചിന്തകൾ
ഓടികളിക്കുനൊരെന്നുൾത്തളത്തിലും
ഇത്തിരി വെളിച്ചം കൊളുത്തിമീ വാക്കുകൾ
വന്നതും അറിവിന്റെ കരുണയാം വൈഭവം.

മുദ്ര

2010-10-02T09:42:00.000-07:00

ആത്മാർത്ഥതയുടെ പുസ്തകത്തിൽ
അവസാനതാളിൽ
ഒരു തുള്ളി ചോരയിറ്റിച്ച്
ഒരു ഇത്തിരിപ്പൂവിന്റെ ചിത്രം കുറിച്ചൂ.

മറവികളുടെ മഞ്ഞനിറം ബാധിച്ച താളുകളിൽ
ചുവപ്പു നിറവും മെല്ലെ മെല്ലെ കറുത്തു.

പുസ്തകം വലിച്ചെറിഞ്ഞ്
തെരൂവുവിളക്കുകൾ എറിഞ്ഞുടച്ച്
ഞാനാരെയൊക്കെയോ കാത്ത്
ഇരുളിടങ്ങളിൽ നിന്നു.

ആരൊക്കെയാണ്
എന്റെ വാക്കുകളുടെ വക്കുകളാൽ
നോക്കുകളുടെ അഗ്രത്താൽ
ചുംബനങ്ങളുടെ അമ്ലതയാൽ
മുറിഞ്ഞു നീറിയത്?
പിടഞ്ഞു വീണത്?

അറിവില്ലായ്മയുടെ വാൽമീകത്തിലൂടെ
ശീതം മാത്രം കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
എന്നോട് ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല,
ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

പക്ഷെ,
ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം
ചുവന്ന സൂര്യൻ ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തെവെ
പണിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ശവകുടീരത്തിന്റെ
ചിതലരിച്ച മൂലയിൽ നിന്നും എനിക്ക് ലഭിച്ച പുസ്തകത്തിൽ
താളുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു,
ആ ഇത്തിരിപ്പൂവും.

എന്നിട്ടും നിലാവസ്തമിക്കുന്ന വരെയും ഞാൻ കരഞ്ഞു.
പിന്നെ വെയിലാറുവോളം ചിരിച്ചൂ.

നിശബ്ദതയിൽ തിളച്ചത്‌

2010-09-28T04:51:00.000-07:00

തെരേസാ

ഈ മഴകളെപ്പറ്റിയെനിക്കെന്തറിയാം
നമുക്കിടയിൽ ഈ ചില്ലുഗ്ലാസിൽ
താനെ നുരയുന്ന ബിയറിനെപ്പറ്റി
മനുഷ്യരെപ്പറ്റി, മരണത്തെപ്പറ്റി
എനിക്കെന്തറിയാം.

അന്ന്,
എതോ മട്ടുപ്പാവിൽ
വിരലുകൾ കോർത്ത് പിടിച്ച്
നീയെനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നതെന്തായിരുന്നു...
അതിനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്
മഞ്ഞുകാലത്തിലൂടെ തീവണ്ടികൾ കടന്നുപോകെയെന്നോട്
പറയാതിരുന്നതെന്തൊക്കെയായിരുന്നു....

ആഘോഷത്തിന്റെ തീവണ്ടിമുറിയിൽ നിന്നും
അജ്ഞാതമയൊരു ദേശത്തേയ്ക്ക്
ഞാ‍ൻ തെറിച്ചു പോകുന്ന ദിനത്തെപറ്റിയെത്ര വ്യാകുലപ്പെടുന്നുവോ
അതിലേറെ
നിയെന്റെ നിഴലിനു കാവൽ വിൽക്കുന്ന ദൃശ്യമെന്നെ
അലോസരപ്പെടുത്തുന്നു.

തെരേസാ
എനിക്കീ ബിയറ് വേണമെന്നില്ല,
നിന്റെ ചുവന്ന ചുണ്ടിലെരിഞ്ഞമർന്നുപോകുന്ന
സിഗരറ്റ് കുറ്റികൾ മതി, നാളെ‌‌-
എന്റെ ഹൃദയത്തി, ലവ സൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള ഇടം
പോലും അവശേഷിക്കുകയില്ലെങ്കിലും....

കടലവളുടലതൊന്നുമല്ല ഞാൻ

2010-09-05T10:35:00.000-07:00

എന്തിനോ തമ്മിൽ പിണഞ്ഞു, നാമിന്നു
വന്നിരിക്കുന്നീ കടലോരനഗരിയിൽ.
ഒത്തിരി വാക്കുകൾ ചൊല്ലി മടുത്തിട്ട്
മിണ്ടാതിരുന്ന് തിരകൾ എണ്ണീടുന്നു.

അന്യോന്യമറിയുവാൻ ഉത്കണ്ഠചിത്തരായ്
എന്തെന്തു വേലകൾ ചെയ്തു നമ്മൾ.

നമ്മൾ അന്യോന്യം അറിയാൻ ശ്രമിക്കവെ
അറിയതെ പോകുന്നരാത്മസത്യം
നിത്യം നിരന്തരം നിദ്രയിൽ ഊളിയിട്ടെത്ര
കിനാക്കൾ പണിഞ്ഞിടുന്നു.

എന്നെയും ഓർത്തു നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ
അന്തമില്ലാത്തൊരു പാത കാണാം.
ഇത്തിരി വെട്ടവും ഒത്തിരി ചൂടുമായ്
യാത്രയും അത്യന്തദുഷ്കരമാം.

എന്നിൽ നിന്ന് എന്നിലേക്കിത്രയും ദൂരമോ?
എന്നെ കുറിച്ചെനിക്കെന്തറിയാം?
എന്നിലിന്നുള്ളതിതൊന്നു മാത്രം
നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാകുലത.

നമ്മളെ കാണുന്നൊരീ മഹാസാഗരം
നമ്മൾ നുണഞ്ഞൊരാ ബിയറിന്റെ കുത്തലും
നിന്നിൽ നിന്നുണ്ടായ കവിതകളാണെന്ന്
മന്ത്രിച്ചിടുന്നെന്റെ ഉന്മത്ത മാനസം.

എന്നെ ഞാനാക്കിയ എന്റെയുൾക്കാഴ്ചകൾ
നിൻ നിഴൽ തീണ്ടി മറഞ്ഞിടവെ
സൂര്യനെ മെല്ലെ നുണയും കടലിന്റെ
കാമന വേലിയേറുന്നൊരാ സന്ധ്യയിൽ
എന്നിൽ നിന്നെന്നിലേക്കെന്നിലൂടെ
പായുവാൻ പാടുവാൻ ഒന്നാകുവാൻ
എത്രയും പെട്ടന്നൊരേകാകിയായിടാൻ
നിൻ കഴുത്താഞ്ഞ് ഞെരിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നു.

(ബിൽ ഹാർഡ്സൻ എന്നൊരു സായിപ്പ് നേത്രാവതി എക്സ്പ്രെസ്സിൽ വച്ച് പങ്കു വച്ച ആശയം)

ഭരതം

2010-08-22T13:39:00.000-07:00

കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ നൈർമ്മല്യത്തിൽ
ഭരതൻ
കടലാസുപുലികളുടെ പല്ലുകൾ
എണ്ണി ,
തിട്ടപ്പെടുത്തി.

യൌവനത്തിന്റെ ഉച്ചചൂടിൽ
ഭരതൻ
പുലിയിറങ്ങുമെന്നോർത്ത് ഭയന്ന്
പുതപ്പിനടിയിൽ
വിയർത്തു
കുളിച്ചു.

വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ജരപ്പെരുമയിൽ
ഭരതൻ
നാട്ടിലിറങ്ങിയ നരഭോജിയാൽ
തിരസ്കൃതനായി
നാണം കെട്ടു.

“ഭരതവംശത്തിൽ പിറന്നവരെല്ലാം
എന്റെ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരാണ്,
ഭരതവംശത്തിൽ ഞാൻ
അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു...”
എന്ന സത്യപ്രതിജ്ഞയുടെ
അന്തർധാര ഈ ചെറു ജീവചരിത്രമത്രെ.

തിരസ്കാരം

2010-08-22T13:38:00.000-07:00

പ്രണയത്തിന്റെ വോഡ്കയിൽ
സൌഹൃദത്തിന്റെ നാരങ്ങാനീര് പിഴിഞ്ഞ്
അവൾക്ക് നൽകി.

അവൾ പറഞ്ഞു
‘എനിക്ക് നാരങ്ങവെള്ളം മതി’

അതിമോഹം

2010-08-22T13:30:00.000-07:00

എന്റെ ജീവിതം ഒരു സിഗരറ്റ് പോലെ
എരിഞ്ഞു തീർന്നോട്ടെ
വിഷപ്പുക വായുവിലലിഞ്ഞ് മറഞ്ഞോട്ടെ...

എന്റെ പൊന്നെ
ഈ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും
ഒരു കവിൾ പുകയെങ്കിലും നീ
വലിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ
ഒരു നിമിഷം
ഞാൻ നിന്റെ ലഹരിയായിരുന്നെങ്കിൽ.

പിങ്ക് നിറമുള്ള രാത്രികൾ

2010-08-22T13:17:00.000-07:00

ചില രാത്രികളിൽ
ഞങ്ങൾ ചില ചിലന്തികൾ
കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്തിരുന്ന്
വല നെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു.
ആ വലകളിൽ
ഉപ്പുതുള്ളികളും കിനാവുകളും
കുടുക്കും.
പുലരുമ്പോൾ പിടിച്ചവയെയെല്ലാം
തീരത്തുപേക്ഷിച്ച് ഉറങ്ങാൻ പോകും.

നിയമപാലകരിലൊരാളാണ് പറഞ്ഞത്
അത്തരം രാത്രികൾക്ക് പിങ്ക് നിറമാണെന്ന്.
അന്ന് ഞങ്ങൾ ചില ചിലന്തികൾ
ഒരു കുഞ്ഞു തടവറയിലാണ് കിടന്നത്.

ഇനി മുതൽ കോഴിക്കോട് കടപ്പുറത്തെ
പിങ്കുനിറമുള്ള രാത്രികളിൽ
ഞങ്ങൾ ചില ചിലന്തികൾ ഒന്നും കുടുക്കില്ല.
കാരണം
ഞങ്ങൾ ചില ചിലന്തികൾ
സ്വന്തം വലകൾ ഭക്ഷിച്ചു തീർക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.

ഉപ്പുതുള്ളികളും കിനാവുകളും
പ്രലോഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും.

വിരുന്നിനു ശേഷം അശേഷം

2010-08-20T11:44:00.000-07:00

ഒരു വലിയ കാളക്കഷണം കൂടി അകത്താക്കിയിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു,
‘നിക്ക് വയ്യേ, ഇയ്യ് വണ്ടി ഓട്ടൂലോ’

എടി, നിനക്കായ് ഞാൻ വിമാ‍നം വരെ പറപ്പിക്കും.

അവൾ തുടർന്നു,
‘ആ മാളിക വാങ്ങാനുള്ള കാശോണ്ടീ ന്‌ലാവ് വാങ്ങാരുന്നില്യേ’

ശരിയാണ്, നീ പറയുന്നതൊക്കെ ശരിയാ, നീ ആണെടീ ചക്രവർത്തിനിയും ത്രിപുരസുന്ദരിയും.

അവൾ പറഞ്ഞില്ല,
‘നിന്നെ കാണാനൊരു ചന്തോല്യ’

നീ പറയില്ല, കാരണം നീ ഒരു പഠിച്ച കള്ളിയാ.

ഞാൻ പറഞ്ഞു,
‘മതി നിർത്ത്, ഇപ്പൊ തന്നെ അധികമായി’

അവൾ ചിണുങ്ങി,
‘പത്ത് പൊറോട്ടയല്ലേ തിന്നൊള്ളൂ’

തിരികെ വരുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു,
‘ദാ ഒരു വാനമ്പാടി മിന്നാമിന്നിയോട് ടെന്നീസ് കളിക്കുന്നു, വൺ-ലവ് ‘

ഞാനത് കണ്ടില്ലാന്ന് നടിച്ചൂ...

അവൾ പറഞ്ഞു,
‘നിക്ക് മതിയായി, പൊറോട്ടയും കാളക്കറിയും ഈ കിന്നാരങ്ങളും...ന്നെ ങ്ങട് കൊല്ല്’‘

ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തി.
അവളെ കുറ്റിക്കാടിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു,
കൊന്നു.

അവൾക്ക് സന്തോഷായ്, എനിക്കും.

പതിനൊന്ന് നാല്പത്തിരണ്ട്, രാത്രി

2010-07-05T11:22:00.000-07:00

ഒരു പാടു നാളുകൾക്ക് ശേഷമൊരു മിസ്കാൾ.
എന്റെ നാഡികൾ തളർത്തി റിങ്ങ്ടോൺ പെട്ടന്നവസാ‍നിക്കുന്നു.
അതവളാണ്.

പെരുവഴികളുടെ മഹാവെളിച്ചങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ച് നടന്നവൾ,
ചെമ്പരത്തി,
ഉള്ളിലിരുളിൽ ഒരുമിച്ചൊരുപാട് കാത്ത് വച്ചവൾ

മറക്കാൻ കഴിയാതെ, വെറുക്കാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ
നശിക്കാതിരിക്കാൻ പറക്കാൻ ശ്രമിക്കവെ,
ഈ ഒറ്റ മിസ്കാളിലൂടെയവൾ
എന്നിൽ നിറച്ചതെത്ര മരവിപ്പുകളാണ്

പഴകിയ ഒരു വിഭ്രാന്തി,
നീലനിറമുള്ളത്,
കൊഴുത്ത ശരീരവും മിനുസവുമുള്ള
ഒരു പഴകിയ വിഭ്രാന്തി,
പൊടിതട്ടി ഉയർന്നുവരുന്നു...
ഉയർന്നുയർന്നു വരുന്നു...
അതിന്റെ നിഴലുകളിലെവിടെയോ ഞാനുണ്ടാവാം,
നാളെ...

ഓഷ്വിറ്റ്സ്

2010-06-29T07:21:00.000-07:00

ഒരു ദിനം, രാവിലെ
അവർ വന്നു,
പുഞ്ചിരിയോടെ.

തികഞ്ഞ മാന്യതയോടെ
എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി

കുളിപ്പിച്ച് കുറിയിടീച്ച്
കീശയിലേക്ക് പേഴ്സും തിരികിത്തന്ന്
കാറിൽ കയറ്റി.

വഴിയോരങ്ങൾ
പട്ടാളക്കാരുടെ കവിളുകൾ പോലെ
മിനുസമായിരുന്നു.

അധികസമയം എടുത്തില്ല
ഓഷ്വിറ്റ്സിൽ എത്തിച്ചേർന്നു

ആഡംബരങ്ങളിലൂടെ കണ്ണുകളിഴയുന്നു.
ഞാൻ നിഗൂഡമായ ആ മധുശാലയിലെത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

കാവൽക്കാരന്മാർ മന്ദഹാസത്തോടെ കുമ്പിട്ടൂ.
കുഞ്ഞുടുപ്പുകളിട്ട് പരിചാരികമാരും കുമ്പിട്ടൂ.

മങ്ങിയെരിയുന്ന വിളക്കുകൾ.
ആടിയുലയുന്ന നിഴലുകൾ.
അർത്ഥരഹിതമായ നെടുവീർപ്പുകൾ.
പ്രണയരഹിതമാ‍യ ചുംബനങ്ങൾ.

ജലരഹിതമായ ലഹരി,
ജലരഹിതമായ ലഹരി.

ഒടുവിൽ രാത്രിയുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ
അജ്ഞാതമായ യന്ത്രസവിധാനങ്ങൾ
തികഞ്ഞ സ്വാഭവികതയോടെ
എല്ലാവരെയും പുറത്താക്കിയപ്പോൾ
സ്വന്തം ശർദ്ദിയിലേക്ക് കൂപ്പ്കുത്തിയ
ഒരു ശബ്ദം ഇങ്ങനെയെന്തോ പറഞ്ഞു,
“ഒടുവിലവർ ...എന്നെയും തേടി വന്നു....
എന്നെയും തേടി വന്നു...
ഇപ്പോഴെനിക്ക് വേണ്ടി ശബ്ദിക്കാൻ
ഞാനുണ്ട്...ഉം...ഞാൻ...ഉണ്ട്...”

അപ്പോൾ അബോധമായൊരു ബോധത്താൽ
ഒരുപാട് നിഴലുകൾ ഒരെ സമയം
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചൂ.

സ്വസ്തി.

സൂസന്ന സിസിലി

2010-06-23T10:11:00.000-07:00

സൂസന്ന സിസിലി

ആഭിചാരത്തിന്റെ രാജകുമാരിയും
അധോലോകസഞ്ചാ രിണിയുമായിരുന്നു.

ചുണ്ടുകളിൽ കൊഴുത്ത വാക്കുകളും നനവും
മാറിലജ്ഞാതമായൊരിടത്ത് ഒരു മറുകും കുറുകലുകളും

സൂ‍സന്ന സിസിലി ഒരഗ്നി ബാധയായിരുന്നു
അതിലെരിഞ്ഞവർക്ക് ശരീരം നഷ്ടപ്പെട്ടു
ജീവിതത്തിന്റെ ശാരീരവും.

അവളുടെ മൊബൈൽ
നിശബ്ദമായ് സദാ
പനി പിടിച്ച് വിറച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

അവളെ പറ്റിയാർക്കും ഒന്നുമറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു
അവൾക്ക് എന്നുമെന്നും നിഴലുകളുടെ മറവുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നുവച്ചാൽ അവൾക്ക് വളരെയധികം ബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നു.

സൂസന്ന സിസിലി ഒരു യക്ഷി ആയിരുന്നു
അവൾ താമ്പൂലം ചോദിച്ച് വാങ്ങിയിരുന്നു
ഒടുവിലൊരുവൻ അവളെ
മല്ലൂ ഹോട്ട് കോളേജ് ഗേൾ
എന്നൊരു 3ജിപി ഫയലിൽ തളയ്ക്കുവോളം

അവശേഷിക്കുന്നത്

2010-06-21T12:24:00.000-07:00

ചിരകാലമീ കിനാവിന്റെ ഭ്രമങ്ങളിൽ

ചിതറി ഞാൻ ജീവിച്ചിടേണമെന്നോ
നിഴലുകൾ, നീളുന്ന വിരലുകളാലെന്റെ
ഹൃദയം പിടിച്ചു ഞെരിച്ചിടുന്നു.

ഉച്ചയ്ക്ക് വെയിലിലും ഉച്ചിയ്ക്ക് മുകളിലായ്
രാപ്പാടി പാടി പറന്നിടുമ്പോൾ
പേയലഞ്ഞീടുന്ന രാവായിടുന്നിതാ
മൂന്ന് കാലങ്ങളും ഞാനും...

...മന്ദഹാസങ്ങളാൽ മാന്ദ്യം പകരുന്ന
പെണ്ണുങ്ങൾ നിറയുന്ന ഘോഷയാത്ര
ആഘോഷമില്ലാതെ ജാഥയ്ക്കൊടുവിലായ്
ചേതനയില്ലാതവൾ വരുന്നു.

വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന മുത്തുകൾ കോർത്തതാം
വെള്ളയുടുപ്പിന്റെ ശോഭയാലെ
ശോകാർദ്രമാകുന്നു, ആകാശനീലിമ
കോള് നിറഞ്ഞ് കലങ്ങിടുന്നു.

മഞ്ഞുകാലത്തിലൊരു പൂവായ് വിരിഞ്ഞതും
മഴയത്ത് ഇടിയേറ്റ് പൊട്ടികിളിർത്തതും
വെയിലേറ്റ് വടിതളർന്നതും ചത്തതും
ഇവളാണ് ഞാനാണ് ഞങ്ങളാണ്.

ആരോ പെരുമ്പറ മുഴക്കുന്നു പാടുന്നു
ആരോ ചിലങ്കകൾ കെട്ടുന്നു ആടുന്നു
ആരോ കവിതയ്ക്ക് തീ കൊടുക്കുന്നു
ആരോ നിശബ്ദമായ് മദ്യം കുടിക്കുന്നു.

ആരോരുമല്ലാതെ മിണ്ടാതെ നോക്കാതെ
ചുണ്ടുകൾ കോർക്കാതെ നിന്നിടുമ്പോൾ
വൈദ്യുതി കമ്പികൾ പൊട്ടിവീണൂ
തെരുവാകെ ഇരുളാണ്ടു ബഹളമായ്.

ഇരുളിന്റെ നദിയിലിരുവോളങ്ങൾ പോലെ
വലയിൽ കുടുങ്ങാത്ത മത്സ്യങ്ങളായ്
സഫലമായീടുന്നൊരജ്ഞാതലക്ഷ്യമായ്
അരോരുമറിയാതെ, അറിയാതെ അറിയവെ

ആറിയിന്ദ്രിയങ്ങളും സ്തംഭിച്ചു പോയരു
വെള്ളിവെളിച്ചം തിളച്ചു പെയ്തു

ജീവിതം പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞു പോയി
പൊയ്യും കിനാക്കളും ആർത്തു വന്നു
പ്രകൃതമായഒരു ഫലിതമായ്
ഞങ്ങൾ വേദനയറിയാതെ വേദനിച്ചൂ...

...ചിത്തഭ്രമതിന്റെ അശ്ലീലചിത്രത്തിൽ
നഗ്നരായ് ഞങ്ങൾ പുളഞ്ഞിടുന്നു
ഭ്രാന്തൻവെയിലിന്റെ ചിതയിലല്ലൊ
ആ വെള്ളയുടുപ്പ് പുകഞ്ഞിടുന്നു.

ചെറുതുകൾ

2010-06-21T12:19:00.000-07:00

പ്രണയഗാനം

എന്തിനിത്രയും വാക്കുകൾ
രാഗങ്ങൾ...
മൌനമാണെന്റെ പ്രണയഗാനം...........

നിസ്സഹായത

നിന്റെ ദാഹം ഞാനറിയുന്നു
നിനക്കേകാൻ
അവസാനത്തുള്ളി രക്തം മാത്രമെ
എന്നിലിന്ന് അവശേഷിക്കുന്നുള്ളു.

സൌഹൃദകടങ്ങൾ

ഒരിത്തിരി പുക
നാലഞ്ച് തെറി
തോളിലൊരു കയ്യ്
ഇതൊക്കെയാണ് സൌഹൃദത്തിന്റെ പുറം‌മോടികൾ.

പുറം‌മോടികളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ
തിരിച്ച് കിട്ടാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത കടങ്ങൾ നൽകില്ല

ഒരു ദിനം പിണറായി വിജയൻ

2010-05-17T05:36:00.001-07:00

ഒരു ദിനം

ഉറക്കമെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ
പിണറായി വിജയൻ
ഒരു പക്ഷെ ഒരു കടുത്ത തീരുമാ‍നം
എടുത്തേക്കാം...

അന്ന് നിങ്ങൾ
അടവ് മാറ്റുകയും
ചുവന്ന മഷിപ്പേന കൊണ്ട്
ഫീച്ചറുകൾ എഴുതുകയും
‘ബലികുടീരങ്ങളേ’ ഓട് കൂടി
ഡോക്യുമെന്ററികൾ തയ്യാറാക്കുകയും ചെയ്യും

പിന്നീട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ അഭിമുഖങ്ങളും
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരുടെ ഓർമ്മക്കുറുപ്പുകളും
തേടി പോവുകയും
അതു നല്ല രീതിയിൽ ചന്തയിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്യും

പക്ഷെ
കൈരളീ ചാനലും ദേശാഭിമാനിയും എറ്ന്തു ചെയ്യും എന്നുമാത്രം
ചോദിക്കരുത്

എന്നുവച്ചാൽ

ഒരു ദിനം
ഉറക്കമെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ
പിണറായി വിജയൻ
ഒരു പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിച്ചേക്കാം
“എല്ലാത്തിനും കാരണം ഞാനായിപ്പോയിരിക്കുന്നു
പൂച്ച ചത്തതിനും
വീ എസ്സ് തുമ്മിയതിനും
ഇന്നലെ മഴ പെയ്തതിനും എല്ലാം...“

ഇങ്ങനെയൊരു തീരുമാനവും എടുത്തേക്കം

“അവശേഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധന്മാർ ഈ നാടിന് നന്മകൾ മാത്രം നൽകുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ട്
മാദ്ധ്യമങ്ങൾ അപ്രസക്തമാവുന്ന
സൈബീരിയായിലേക്ക്
ഞാനിതാ പോവുകയാണ്

പിൻ‌വിളിച്ചെന്നെ
കോഞ്ഞാണനാക്കരുത്”

ഒരു കാടൻ കവിത

2010-05-15T00:25:00.000-07:00

ഇവിടെയെവിടെയോ ഒരു കവിത
പുഴുത്തു നാറുന്നു

ഇന്നലത്തെ മഴ
മലമുകളിൽ നിന്നും
പുഴവഴി
കൊണ്ടുവന്നതാകാം

ഒരു
കാടൻ കവിതയാണെന്നാണ്
വേലക്കാരൻ പറഞ്ഞത്

മരിച്ചിട്ട്
ദിവസങ്ങളോ
വർഷങ്ങളോ
ആയിട്ടുണ്ടാവം

വിശന്നപ്പോഴോ മറ്റോ
വെറുതെ ചത്തതാവാം

കൊന്നതാവാം, ആവതെയിരുന്നാൽ
ആത്മഹത്യയാവാം
അതും ആവാതെയിരിക്കാം

മലകളിൽ എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന്
എന്നാണ് നമ്മളൊക്കെ
അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്

എന്തായാലും
നാറ്റം കാരണം
ഉറങ്ങാൻ കൂടി
കഴിയുന്നില്ലല്ലോ

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വേലക്കാരാ
ആ ശവത്തിനെയൊന്ന്
ഒഴുക്കി വിടൂ

അത് കടലിൽ പോയി
പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടോട്ടെ
ഒരു അസ്ഥികൂടമായോ മറ്റോ

രശ്മി കെ മേനോന്റെ നളൻ

2010-05-06T01:55:00.000-07:00

മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ കൊടികളുടെ നിറമുള്ള സന്ധ്യ

വെറുതെ ന്യൂഡിൽ‌സ് വാങ്ങി
കഴിക്കാതിരിക്കുന്ന രശ്മി കെ മേനോൻ

അന്ധയായ പിച്ചക്കാരിയുടെ ഗാനം
വന്ധ്യയായ ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ അന്ത്യം

കഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഫോർക്ക് ചുണ്ടിൽ കൊണ്ടു മുറിഞ്ഞു
വെളുത്ത തൂവാല കൊണ്ടത് തുടയ്ക്കവെ അവൾ വീളറി
കരഞ്ഞു

എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നു
ഞാൻ ന്യൂഡി‌സിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു

അവൾ കൈകഴുകാൻ പോകുന്നു
ഞാൻ ആരും കാണാതെ
ബില്ല് വാങ്ങാതെ
ബില്ല് കൊടുക്കാതെ
അവിടെ നിന്നും ഒളിച്ച് കടന്ന് കളഞ്ഞു,
മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടികളുടെ കൊടികളുടെ നിറമുള്ള സന്ധ്യയയിലേക്ക്

പശ്ചാത്തലസംഗീതത്തിൽ നിന്നും ലഹരിയിലേക്ക്
അന്ധഗായിക വഴുതി വീണിരുന്നു

നിരുപദ്രവകാരിയും നിഷ്കളങ്കയും ആയ
രശ്മി കെ മേനോനോ...

അത്യാഗ്രഹം2

2010-05-05T11:52:00.001-07:00

അത്ര വലുതൊന്നുമല്ലാത്തയീ ലോകത്തിന്റെ

ഒരു കോണിൽ
ആരോരുമറിയാതെ
എനിക്ക് മരിച്ച് കിടക്കണം.

മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളോ
കള്ളക്കരച്ചിലുകളൊ
കരയോഗമോ
രാമച്ചമോ
ഇല്ലതെ
എന്റെ ശവസംസ്കാരം
ഒരു തെരുവു നായയുടെ അത്താഴമാവണം

അത്യാഗ്രഹം

2010-05-05T11:51:00.001-07:00

എനിക്ക് അവളുടെ ക്ഷുരകനാവണം...

കാരണം
അവളുടെ രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ
വജ്രങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ്
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ പറയുന്നത്

കവിത

2010-04-17T22:06:00.001-07:00

ഒരാൾ കവിത എഴുതുമ്പോൾ
ഒരാളെങ്കിലു, അയാളെ നോക്കി ചിരിക്കുക
ഒരാളെങ്കിലും അയാളെ തള്ളിപ്പറയുക
ഒരാളെങ്കിലും അതിൽ നിന്നും ആനന്ദം ഖനനം ചെയ്യുക

ഒരാൾ കവിത വായിക്കുമ്പോൾ
ഒരാൾക്കെങ്കിലും അതിൽ നിന്നും നൽകുക
എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ മറന്ന് പോവുക
ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ടവനാവുക

ഒരു കവിത വിടരുമ്പോൾ
ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രതീക്ഷിക്കുക
ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ഇക്കിളിയാവുക
ഒരു ഞരമ്പെങ്കിലും മുറിച്ചു കളയുക

നനഞ്ഞ വെയിൽ

2010-04-17T22:05:00.001-07:00

മഴക്കോട്ടഴിച്ചിട്ട്
വെയിൽ
ശവക്കോട്ടയിലിരുന്നു വിതുമ്പുന്നു

ഇടിമുഴക്കങ്ങളില്ലാതെ
അതിവികൃതമായ്
ഇടവപ്പാതി മഴ കൊഴിയുന്നു

നടപ്പാതയിലൂടെ
വിരസമായഒരു
വിവാഹസംഘം നടന്നു പോകുന്നു

വെയിലേതോ തപത്തിൽ
ചുവന്നു തുടുത്തു

പിന്നെ പുതുപെണ്ണിന്റെ
കവിളുകളിലേക്കിരച്ചു കയറി

അങ്ങനെ അവളുടെ
കവിളുകൾ
ചുവന്നതും നനഞ്ഞതുമായിപ്പോയി

അങ്ങനെ അവരുടെ
ജീവിതത്തിലേക്ക്
സംഭവിക്കേണ്ടതായ സൌന്ദര്യങ്ങൾ
എല്ലാം കടന്നു വന്നു....

ശവക്കോട്ട പിന്നിലെവിടെയോ
മറയവെ
വിവാഹസംഘം
ആദ്യത്തെ വളവ് തിരികയും ചെയ്തു....

‌-ശുഭം‌‌-

പുകയിലയും വാക്കുകളും

2010-04-16T09:42:00.001-07:00

അഗ്നിയെ ചുമ്പിക്കുവാനുള്ള
അനിയന്ത്രിതമായ ആസക്തിയും
അപഹാസ്യമായ ഭയവും
ഒരു പോലെയുള്ളവരത്രെ
പുക വലിക്കുന്നവർ.
കഷ്ടം
ചുണ്ടിനും അഗ്നിയ്ക്കുമിടയിൽ
അവർ ലഹരി നിറച്ചിരിക്കുന്നു.

അങ്ങനെയുള്ളവർ തന്നെയല്ലൊ കവികളും.

എൻ‌റിക്ക് പാടുകായാണ്

2010-04-16T09:41:00.001-07:00

എൻ‌റിക്ക് പാടുകായാണ്
പ്രണയത്തിന്റെ ചുവന്ന വോഡ്കയിൽ
വിഷാദത്തിന്റെ മഞ്ഞുകട്ടകൾ അലിയിച്ച്
ഗദ്ഗദത്തിന്റെ ഉപ്പ് പുരട്ടി
വികാരത്തിന്റെ പച്ചമുളക് ഞെരടി...

എൻ‌റിക്ക് പാടുകയാണ്
ആരുടെയൊക്കെ ചുണ്ടുകൾ വിളറിവെളുക്കുന്നു, വിറയ്ക്കുന്നു
ഹൃദയത്തിന്റെ താളങ്ങൾ ചടുലമാകുന്നു, ചൂട് പിടിക്കുന്നു
ഏറ്റുപാടുമ്പോൾ ഞെരക്കങ്ങളിൽ വീണും, പിടഞ്ഞും...

എൻ‌റിക്ക് പാടുകയാണ്
പൊട്ടിയ പൊടി പിടിച്ച കണ്ണാടിയിൽ...
കണ്ണാടിയ്ക്ക് പിറകിൽ പിടയ്ക്കുന്ന മീനുകൾ
ക്രിസ്ത്മസ് പരീക്ഷ, തെറ്റിവീഴുന്ന ഗണിതം
മുള്ളുവേലികളിൽ ചോരയും ഒരു നീലഷാളും മുഖക്കുരുവിന്റെ ചലവും...

എൻ‌റിക്ക് പാടൂകയാണ്
ടെന്നീസ് സുന്ദരിയും മദിരനിശകളും ഡോളറും
സാംഗീതവും കൂടികുഴയുന്ന
ചുഴിയുടെ ആവേഗങ്ങളിൽ നിന്നും
എൻ‌റിക്ക് പാടൂകയാണ്, അറിയാതെ

എൻ‌റിക്ക് അറിയാതെ പാടുമ്പോൾ
ആരൊക്കെയോ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു
ആരൊക്കെയോ അലിഞ്ഞു മറയുന്നു...

ഒരു വെണ്‍ മണി പൂ

2010-04-16T09:37:00.001-07:00

കാതിലോല?
ഇടത്തെ കാതിലോലയോ?
വലത്തെ കാതിലോലയോ?
അയലത്തുണ്ടതിലോലകള്‍
ഇരട്ടകളത്ഭുതം!

കാതിലോല?
അവരിലാരതിലോല?
ആരതിയോ?
ആ ആതിരയോ?
തിരയുന്നത്തരോത്തരമുത്തരമെന്നുമീ കണ്ണുകള്‍
ഒന്നും തിരിയുന്നിലെന്‍
തിരുവാറന്മുളയപ്പാ
നിന്തിരുയോഗമായാവിലാസമീദ്വന്ദമോര്‍ക്കില്‍

തെരേസാദര്‍ശനം

2010-04-16T09:35:00.001-07:00

എഴുതി വച്ചവ പോ...
എഴുതാനുള്ളവ വാ...
ഇടയിലൊരു ശൂന്യതയിൽ നീ...
ഓ തെരേസാ...

ഈ ചുംബനമൊന്ന് പൂർണ്ണമാകട്ടെ...
മറ്റൊന്നുകൂടി നീ ചോദിക്കു,മതിന്‍ മുൻപെ....
ഓ തെരേസാ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ...

ഈ യുദ്ധമൊന്നവസാനിക്കട്ടെ...
നീ കിടക്കവിരിയിലെ ചുളിവുകൾ നിവർത്തുമ്പോൾ
തെരേസാ നിന്റെ നിശബ്ദത
ഞാൻ പുകയിലപ്പുക പോലെ ശ്വസിക്കും

കോഴിക്കോട്‌ റെയിൽവേത്താവളത്തിൽ
ഒന്നാമത്തെ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ നീ
രണ്ടാമത്തെ പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ഞാൻ
നിർത്താതെ കൂകിപായും തുരുമ്പിച്ച ചരക്ക്‌ വണ്ടി.
ബോഗികൾക്കിടയിൽ തുലാവർഷാകാശമായി നീ
അതായിരുന്നു ദർശനം...
പ്രേമസുദർശനം...

മാര്‍ജാരപ്രവചനം

2010-04-16T09:33:00.001-07:00

പാലാ, 2006

ഒരു രാത്രി
കുന്നിന്റെ മുകളിലൊറ്റയ്ക്കൊരു വീട്‌,
അവിടെ
ഞാനും ഓര്‍മ്മകള്‍ വിടചൊല്ലിയ ഒരു കിഴവനും.

രാവേതോ കിനാവ്‌ തണുത്ത പോലെ.
അപരിചിതമായ കാറ്റ്‌ ജനാലകളില്‍ മുട്ടികൊണ്ടേയിരുന്നു.
എന്റെ ഹൃദയം നിറച്ചും
പരിഭ്രമഭ്രമരങ്ങള്‍.

പൊടുന്നനെ ഒരു പൂച്ച....

ഒരു പൂച്ച
വന്നെന്റെയരികില്‍,
എന്നിട്ട്‌ ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി

"ചെറുക്കാ
എന്ത്‌ നോക്കുന്നു?
ഞാന്‍ പൂച്ച
മൂഷികാരി
മീശപ്രതാപി
കണ്ണ് സ്ഫടികസൌന്ദര്യം
കാല്‍വെള്ള പഞ്ഞിസൌന്ദര്യം"

('ഒരു പൂച്ചയില്‍ നിന്നിത്രയും ആത്മപ്രശംസയോ'
എന്ന്
അപ്പോള്‍ തോന്നി...)

പൂച്ച തുടര്‍ന്നു

"ഇന്നു പ്രവചനയാമിനി
നിന്റെ ബലിയില്‍ എനിക്കു സന്തുഷ്ടി
മഴു മീനച്ചിലാറ്റില്‍ കഴുകുവാന്‍ വന്നവനെ
പ്രവചനം എന്തെന്നാല്‍

കരുതിയിരിക്കുക
ഇന്നല്ല
മറ്റൊരു രാത്രിയില്‍
4 കാലില്‍ വീണ്‌
വാലുയര്‍ത്തി ഞാന്‍ വരും.
രതിഘോഷമോടെ
ഇരുളിന്റെ മറവ്‌ പറ്റി
ഊമക്കാലടികളില്‍
തൈജസനേത്രങ്ങളില്‍ കാരുണ്യമില്ലതെ...

കരുതിയിരിക്കുക

(അപ്പോള്‍ ചിരിവന്നു...)

ചിരിക്കുന്നുവോ
സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു കൊള്ളൂ
മന്ത്രങ്ങള്‍ കുരുക്കഴിച്ച്‌
നിന്നെ കുരുക്കി
നായാക്കി എന്നെ വിരട്ടി
മീനാക്കി എന്നെ കൊതിപ്പിച്ച്‌
മണിയാക്കി എന്റെ കഴുത്തിലണിഞ്ഞ്‌
ചക്കിയാക്കി പുണര്‍ന്ന്
കണ്ടനാക്കി പൊരുതി
കുഞ്ഞനാക്കി വധിച്ച്‌
കടവാക്കി കുളിച്ച്‌
കുളിയാല്‍ നനഞ്ഞ്‌
നനഞ്ഞ പൂച്ചയായി
ഒടുവിലത്തെ കുരുക്കുമഴിച്ച്‌
നിന്നെ എലിയാക്കി
സ്വയം ശിക്കാരിയായി
നിന്നെ ഇരവത്‌കരിച്ച്‌
ഭയപെടുത്തി
മ്യവൂ... നാദമോടെ
തട്ടിന്‍പുറങ്ങളുടെ ഇരുട്ടിലൂടെ
പാത്രങ്ങളുടെ കൊലാഹലങ്ങളിലൂടെ
സ്റ്റോര്‍മുറികളുടെ ഗന്ധങ്ങളിലൂടെ
പിന്തുടര്‍ന്ന് പിന്തുടര്‍ന്ന്...

ഒടുവിലെന്റെ നഖങ്ങളുടെ
കനിവില്‍ നീ പിടയവെ
നിന്റെ ശ്വസം
പൊട്ടിയ തന്ത്രികളുടെ സംഗീതമാകവെ
പരാജിത കവേ നിന്നെ
ആന്തിപറിച്ച ചൊറിയാക്കി
ചരിഞ്ഞ കരിയാക്കി
എല്ലാ പരീക്ഷകളിലും തോല്‍ക്കുന്ന മിടുക്കനാക്കി
കറുമുറെകറുമുറെ
തിന്നും, ഉപ്പു കൂട്ടാതെ, ഉറപ്പ്‌...
ആയതിനാല്‍
പറയുവാനുള്ളതെന്തെന്നാല്‍
അതിത്രമാത്രം

ജാഗ്രത

ഞാന്‍ പൂച്ചാ
ഇന്നു പ്രവചനയാമിനി"

(അന്നിതൊക്കെ വെറുതെയാണെന്ന് തോന്നി...)

ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്
പൂ‍ച്ച
ഉറങ്ങുന്ന കിഴവന്റെ നഷ്ടസ്മരണകളിലേക്കോ
എന്റെ അജ്ഞാതഭാവിയിലേക്കൊ
പഞ്ഞികാലടികളില്‍
ഓടി കയറിയിരിക്കാം...

പല്ലിപ്പേച്ച്

2010-04-16T09:29:00.000-07:00

വിജാഗിരികള്‍ക്കിടയിലെ
തകര്‍ന്ന പല്ലിയെപ്പോലെ
നിനക്കായി ഞാനൊരുപാട്‌ തവണ
മരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ ഹരീ.

ഒരു നന്തിയാര്‍വട്ടം പൂത്തുതളർന്നപ്പോള്‍
അവസാനത്തെ കവിതയും തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്‍
പിച്ചക്കാരന്‍പാണ്ടി കൊട്ടിപ്പാടിയപ്പോള്‍...

അപ്പോഴൊക്കെ നീ കൊട്ടിയടച്ചതിന്റെ
വിജാഗിരിക്കള്‍ക്കിടയില്‍
ഞാനുണ്ടായിരുന്നൂ ഹരീ.
ചിരിയാലോ കണ്ണീരാലോ
അഗാധശൂന്യതയാലോ
വിജാഗിരിയാലോ
മറയാറുള്ളതിനാലോ
നിന്റെ ഹൃദയം
എന്നെ കാണാതെപോകുന്നു.

എങ്കിലും 2 ദിവസത്തിനുള്ളില്‍
അതീവദുര്‍ഗന്ധമായി
ഞാന്‍ പടരവെ
ഒരുപാട്‌ തിരച്ചിലുകള്‍ക്കും മറിച്ചിലുകള്‍ക്കുമൊടുവില്‍
വിചിന്തനത്തിനങ്ങള്‍ക്കും നെഞ്ചുരുക്കത്തിനും ശേഷം
വിജാഗിരികള്‍ക്കിടയില്‍ ഹരീ
നീയൊരു തകര്‍ന്ന പല്ലിയെ കണ്ടെത്തും.
വെളുത്തത്‌, അസ്ഥി തെളിഞ്ഞത്‌.

ഒരു കടാലാസ്‌ കഷണത്തിന്റെ അകലത്തില്‍
നിന്നുകൊണ്ട്‌ എന്നെ നീ തോണ്ടിയെറിയുമ്പോള്‍,
എപ്പോഴെങ്കിലും
കണ്ണീരാലൊരു തിലഹവനം
വിഷാദത്തിന്റെ ഒരു ചിരിമലര്‍ച്ചെണ്ട്‌
നീയേകിയിട്ടുണ്ടോ?
അറിയുമോ
(എവിടെ!!!)
ഞാന്‍ നിന്നോടൊപ്പം നിഴലാണ്‌
വെറുതെ നിനക്ക്‌ ലഹരിയാണ്‌
വെളുപ്പാങ്കാലത്തിലെത്തുന്ന നിദ്രയാണ്‌
അശാന്ത ചുംബനമാണ്‌

ഇതൊന്നും നീയറിയുന്നില്ല
(നീയൊന്നും അറിയുന്നില്ല, അത്‌ മറ്റൊരു ദുഖം)
വലിയ കാര്യമാക്കി പറയുകയല്ല
(എനിക്കിതൊരു വലിയ കാര്യമാണെങ്കിലും)
വിജാഗിരികള്‍ക്കിടയിലെ
തകര്‍ന്ന പല്ലിയെപ്പൊലെ
നിനക്കായി ഞാനൊരുപാട്‌ തവണ
മരിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.

സത്യമായ് തീർന്ന വെളിപാട്

2010-04-16T09:26:00.000-07:00

വര്‍ഷം ഒന്ന് കടന്ന് പോയിട്ടും
അവള്‍ തന്ന നിലാവ്‌ എന്റെ
കുടത്തില്‍ ഇന്നും സുരക്ഷിതം.

ഒരു ദിനം കുടത്തിന്റെ മൂടി
തുറക്കുമ്പോള്‍ നിലാവ്‌
ജിന്നായി വന്നെന്റെ കഴുത്തില്‍
പല്ലുകളാഴ്ത്തി, ചോരയൂറ്റും.
എന്നിട്ട്‌ അവളുടെ ചന്ദ്രനിലേക്ക്‌
പാറിപ്പറന്ന് പോയിടും.

(+2, ഓണാവധിയ്ക്കെഴുതിയത്.
ഫിസിക്സ് നൊട്ട് ബുക്കിൽ നിന്നും
അടുത്തിടെ പുറത്തു ചാടിയത്.)

കൂ

2010-04-15T00:31:00.000-07:00

ഒരു കൂ,
പിന്നെയുമൊരു കൂ...
ഉരുകും വേനല്‍.
തണലില്‍ നിന്നും കാണാക്കുയിലിന്‍ കൂ...
ഉത്ഭവമറിയാ നദിയെപ്പോലെ
അക്കൂയേന്തി തണുവോളങ്ങള്‍
ദാഹം പൊള്ളും നെരത്തക്കൂ
ജലമായ്
മൃതസഞീവനപരയായ്...
ഒരു പകര കൂ നല്‍കാന്‍
ചുണ്ടുകള്‍ കൂര്‍പ്പിക്കും മുമ്പേ
എതിര്‍ദിശയില്‍ നിന്നും
കാതരമായൊരു കൂ കേട്ടു
കേട്ടാലറിയാം ജോഡി കൂ
ഇണയുടെ പ്രണയ കൂ
ആ കാണാമേഘത്തുണ്ടിന്‍ കൂ
ഒരു വേനല്‍മഴയായ്
ചുട്ട ശരീരം കുളിരില്‍ മുങ്ങി
കാണാമറയത്തന്‍പൊട് കൂകള്‍ നെയ്യും
പ്രേമങ്ങൾക്കെൻ കൂ
ഇങ്ങനെ തണ്ണീര്‍പന്തല്‍തണലുകള്‍ തീര്‍ത്ത
ജഗദീശ്വരനും കൂ

താരയാമിനിയിലൊരേകാകി

2010-04-14T00:22:00.000-07:00

(ഷെല്‍ഖിന്‌)

മറ്റേതോ മട്ടുപ്പാവിലെ

ഏതോ രാവിലെ

ഒറ്റ മെഴുകുതിരി മാത്രമെരിയുന്ന

മദ്യസത്‌കാരത്തിലേക്ക്‌

നക്ഷത്രങ്ങള്‍

അഴിഞ്ഞു വീണൂ...

ലഹരിയുടെ അളവുകോലുകളില്‍

ഓരോ ജീവവായുത്തുള്ളിയും

ഓരോ നക്ഷത്രമെന്ന മട്ടില്‍

തിളങ്ങി.

പുകച്ചുരുളില്‍ കണ്ട നക്ഷത്രത്തിനേതോ ധനുമാസപ്പെണ്ണിന്റെ

മിഴി-

യഴകായിരുന്നു.

കാട്ടാളന്റെ തെറിപ്പാട്ടുകളില്‍

നക്ഷത്രങ്ങള്‍

മുടിയഴിച്ചാടുന്ന നീലപ്പെണ്ണായി.

അവളുടെ ഇടത്തെ മുലഞ്ഞെട്ടില്‍ പിടിച്ചപ്പോള്‍

ഏതോ ഒരുവന്റെ പനിനീര്‍മലര്‍വിരലുകള്‍ പൊള്ളി.

പക്ഷെ അവള്‍ ഒന്നുമറിയാതെ അഴിഞ്ഞാടി.

ആടിത്തളര്‍ന്ന നക്ഷത്രപ്പെണ്ണ്

പാടിതളര്‍ന്നവന്‌ പൂച്ചെണ്ടായി.

"ഈ നശിച്ച രാത്രിയ്ക്കും

പെയ്ത നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കും

എന്നെ തിരസ്കരിച്ച-
വളുടെ മനം മയക്കുന്ന
പുഷ്പം ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു"

എന്ന് പൂശനെന്നല്ല ആരും പറഞ്ഞില്ല.

പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍

പറയാതിരുന്നവന്റെ

ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും

നൈരാശ്യത്തിന്റെ ചിരിച്ച മുഖമുള്ള നിളവിളി ഉയരുമായിരുന്നു.

അതിലാ നക്ഷത്രങ്ങള്‍

ചാഞ്ചാടിയാടും മയിലായി

മരിച്ച്

മരിച്ച്

മറഞ്ഞ്

പോയേനേ...

പാറിനടന്ന് തളര്‍ന്ന നക്ഷത്രങ്ങള്‍

ചിറകറ്റ രാപതംഗങ്ങളായി.

ചിലത്‌ ഇഴഞ്ഞ്‌ അടിവസ്ത്രങ്ങളില്‍ കയറി.

ചിലത്‌ ചഷകങ്ങളില്‍ മദ്യത്തിലലിഞ്ഞു.

മറ്റുചിലത്‌ മെഴുകുതിരിനാളത്തിലേക്ക്

ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ്

ചെറുസ്ഫോടനനാടകങ്ങള്‍

നടത്തി മോക്ഷം നേടി...

ഏവരും ആസക്തമായാന്ദം തിരക്കുമ്പോള്‍

ഒറ്റപെടലിന്റെ അഘോഷത്തില്‍

നക്ഷത്രശൂന്യമായ

ആകാശം

കണ്ടിരുന്നവന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു.

അതു മാത്രം ആരും കണ്ടില്ല.

എന്നോ

ഒരിക്കല്‍

ആ

ഏകാകി

ഞാനോ

മറ്റൊ

ആയിരുന്നിരിക്കാം.

സുവിശേഷം

2010-04-14T00:17:00.000-07:00

നോക്കി നില്‍ക്കരുതെ അരുതെ
നോക്കി നില്‍ക്കരുതെ അരികെ
നോക്കി നില്‍ക്കരുതെ വെറുതെ
നോക്കി നില്‍ക്കരുതെ, നില്‍ക്കരുതെ...

വരിക മൊഴികേട്ട്‌ നില്‍ക്കാതെ
വരിക മിഴിനട്ട്‌ നില്‍ക്കാതെ
വരികയിക്ഷണം സ്വാഗതമോതുന്നു
നോക്കിനില്‍ക്കാതിരിക്കുക, പോവുക.

ഇമ്മധു കഴിക്കുക പാളത്തില്‍ നില്‍ക്കുക
അധികമില്ലിനി തീവണ്ടിയെത്തുവാന്‍
അധികമില്ലിനി സൂര്യനുദിക്കുവാന്‍
അധികമില്ലിനി കാത്തിരിപ്പറിയുക

പുലരിമഞ്ഞിന്‍ തണുത്ത പാളങ്ങളില്‍
നനവണിഞ്ഞതാം കുങ്കുമപ്പൂക്കളായ്‌
ചിതറിടാം നമുക്കുന്മാദ ചിത്തരായ്‌
ജീവിതം കൊണ്ട് പൂക്കളം തീര്‍ത്തിടാം

ഹൃദയമുറിയിലെ മേശപ്പുറത്തുള്ള
ചില്ലുപാത്രനുമ്മ നല്‍കല്ലെ
കണ്ണുനീരാല്‍ നിറയ്ക്കല്ല്ലെ,യുള്ളില്‍
മാരിവില്ലുകള്‍ പൊട്ടിച്ചിടല്ലെ
വഴിയൊടുങ്ങുന്ന കന്മതില്‍ക്കെട്ടിലായ്‌
എറിയുവാനായുള്ളതാ പാത്രം
ചില്ലുചിതറലാം പൊട്ടിച്ചിരിയുടെ
അന്ത്യമെത്തുന്ന നിശബ്ദശൂന്യത
സത്യസുന്ദരമമൃതസംഗീതം
നമ്മളേവരും തേടുന്ന പൂവുകള്‍

തുപ്പുക നിന്റെ വായില്‍ കിനിയുന്ന
നീലനിറമുള്ള സങ്കടപ്പാട്ടുകള്‍
വേര്‍പെടുത്തുവാങ്കഴിയാത്ത ചോപ്പായ
വേദനാഗാനമൊപ്പം കരുതുക

ഇപ്പൊഴെത്തിടും മൌനസംഗീതം
ലോഹചക്രങ്ങള്‍ അലറിയകന്നിടും
അന്ത്യമില്ലാത്ത അവസാനചുംബനം
കൂകലോടവളെത്തുന്നു, തീവണ്ടി

ഇത്രയും പാടി ഒന്നുചിരിക്കവെ
എത്ര ദൂരയായ് പോയിക്കഴിഞ്ഞു നീ
കേള്‍ക്കയില്ല നീ ഒരു നാളുമെന്‍ ഗീതം
കാത്തിരുപ്പു ഞാനെന്നുമ്മീ പാളത്തില്‍

എത്ര ജന്മമായ് വീണ്ടും പിറക്കുന്നു
ഇത്തരത്തില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു
വരിക നീ നിന്റെ പതിരുകള്‍ കൈവിട്ട്
അറിവ് കൂകുന്ന തീവണ്ടിയെത്തവെ...

പിണറായി വിജയനൊരു സ്തുതിഗീതം

2010-04-14T00:10:00.000-07:00

എന്തെന്നറിയില്ല ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളില്‍
പിണറായി വിജയനെ എനിക്കേറെയിഷ്ടം.

നിര്‍വികാരത്തില്‍ അമര്‍ന്നൊരാ മേഘത്തില്‍
മിന്നിമറയുന്ന ചിരികളേയിഷ്ടം.

വെട്ടിവെട്ടിത്തിരുത്തി പറയുന്ന
ലോഹവചനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുവാനിഷ്ടം.

ആര്‍ത്തിരുമ്പും ജനസാഗരത്തിലായ്
മെല്ലെ നീങ്ങുന്ന ലാളിത്യമിഷ്ടം.

വര്‍ഗ്ഗശത്രുവിന്‍ നെഞ്ചകം കീറുന്ന
നരസിംഹപ്രയോഗങ്ങളിഷ്ടം.

തടവറയില്‍ ഉറക്കെ മുഴങ്ങിയ
പൌരുഷത്തിന്റെ ധീരതയിഷ്ടം.

പത്രമാധ്യമസംഘങ്ങളത്രയും
ഗോപികള്‍ പോലെ തേടുന്നു വിജയനെ
വിമര്‍ശനരാസലീലകള്‍ ആടാതെ
മറ്റൊരസ്തിത്വമില്ലവര്‍ക്കേതുമെ.

കുങ്കുമപൊട്ട്പടയെ ഭയക്കാതെ
നെഞ്ചിനുള്ളിലെ തീയെ കെടുത്താതെ
വന്നരുളുമീ സൂര്യനെ തിന്നുവാന്‍
ശക്തരല്ലീ അപവാദരാഹുക്കള്‍.

കുലംകുത്തികള്‍ കുത്തിപ്പഴുപ്പിച്ച
ചൊറിയിലൌഷധം പകരുന്നു വിജയന്‍.

അച്ചടക്കത്തിന്റെ സീമകള്‍ ചാടാതെ
അമ്മമടിയിലെ നല്ല കുഞ്ഞായി നീ.

ആള് തിങ്ങി നിറയുന്ന ജാഥകള്‍
ചോപ്പണിഞ്ഞ് വിളങ്ങുന്ന വീഥികള്‍
അഗ്നിനാളങ്ങള്‍, പാറും പതാകകള്‍
വന്നെത്തിടുന്നു വിജയനാം സാരഥി.

കയ്യുയര്‍ത്തി അഭിവാദ്യമര്‍പ്പിച്ച്
ഹാരമെല്ലം ക്ഷമയോടെ വാങ്ങി
മെല്ലെ മെല്ലെ കുറച്ച് കാര്യങ്ങള്‍
നല്ലടുക്കില്‍ പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നു.

ഊളിയിട്ടങ്ങ് പെട്ടന്ന് മറയുന്നു
യോഗമുണ്ടിനിയൊരുപാടിടങ്ങളില്‍.

യോഗമുണ്ടെങ്കില്‍ കണ്ടിടാമിനിയും
ഉള്ളിലിഷ്ടമാം പിണറായി വിജയനെ...

അല്പം നീണ്ടു പോയ ഒരു വൈദ്യുതസന്ദേശം

2010-03-27T10:54:00.000-07:00

പണ്ടു തൊട്ടെ പ്രണയമുണ്ട്
ദൂതും
സന്ദേശകാവ്യപ്രസ്ഥാനവും.
നമ്മളുമങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെ, അല്ലേടോ?

പണ്ടു മേഘവും പലതരം കിളികളും ജന്തുക്കളും
ദൂതുമായ് പാറിയും പറന്നും ഓടിയും പോയിരുന്നു.
അവർ ചൊല്ലിയാടിയതൊക്കെ കേട്ട് പലരും
കുളിര് കോരിയിക്കിളിയായിരുന്നു.

ഇന്നു ഞാൻ, നിന്റെ കള്ളക്കാമുകൻ
വൈദ്യുതസന്ദേശം
അയക്കുന്നു,
ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ,
നിനക്കായ് മാത്രം.
നിന്റെ വിരൽ‌സ്പർശത്താൽ തെളിയാൻ,
അതെ വിധിയിൽ മറയാൻ.

നീയിപ്പോൾ മൊബൈലിൽ ഏതോ
ഗാനം കേട്ട,ന്റെ വാക്കുകൾക്കായ്
കാത്തിരുന്നു മുഷിയുകയാവാം
മെല്ലെ മെല്ലെ മയങ്ങുകയാവാം.

സൈലന്റ് മോഡിൽ നിന്റെ
മൊബൈൽ‌ പുഞ്ചിരിച്ചെന്റെ
സന്ദേശം നിന്നെ കാട്ടുമ്പോൾ
നന്ദിചൊല്ലൂ,
വൈദ്യുത-കാന്ത തരംഗങ്ങൾക്ക്,
അവയെ മാറ്റിയും മറിച്ചും
അക്ഷരങ്ങളാക്കും രണ്ടക്കവിദ്യയ്ക്ക്,
കീശകാർന്ന് തിന്നും റീച്ചാർജ്ജെന്ന അർബുദത്തിന്,
കീശയിൽ കാശിട്ട് തരും നമ്മുടെ തന്തമാർക്ക്,
അഴിമതിയാലീ സന്ദേശങ്ങളുടെ ചിലവിടിച്ച
കോപ്പറേറ്റ് കഴുവേറികൾക്ക്,
നന്ദിചൊല്ലൂ,
നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനായ്,
നമുക്കായ്.

നമ്മെ കുറ്റപ്പെടുത്തും സാസ്കാരിക-
നായ-
കന്മാരെ,
പരന്നു നശിച്ചൊരീ ലോകത്തെ,
തലതിരിയുന്ന കാലത്തെ,
പല്ലിളിച്ചു കാട്ടി
നെഞ്ചു വിരിച്ചു
നടന്നുപോകാൻ
ഈ പ്രണയം ഉഷാറാകാൻ
നവോന്മേഷമേകാൻ
കാറ്റിൽ നിൻ മുടിയിഴകൾ പാറിപറക്കുന്നതൊക്കെ കാണാൻ
ഈ വൈദ്യുതസന്ദേശം വായിക്കുമ്പോൾ
പ്രാർത്ഥിക്കൂ,
പൂ പോലെ കൊഴിഞ്ഞാലും
നദികൾ പോലെ വരളരുതേയെന്നും
മഴകൾപോലെ പിഴയ്ക്കരുതേയെന്നും
ധ്രുവഹിമപ്പാളികൾപോലെ ഉരുകിപ്പോവല്ലെയെന്നും
പ്രാർത്ഥിക്കൂ,
നമുക്കാ‍യ്,
നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനായ്.

അനവസരത്തിലാവാമെങ്കിലുമീ വരികൾ
വെറുതെയെങ്കിലും വായിച്ചുനോക്കടോ
അല്പായുസ്സാവാമെങ്കിലുമീ സന്ദേശം
മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കെടോ
അല്പനേരമെങ്കിലും
ഈ കുഞ്ഞുയന്ത്രത്തിലൂടെ ആർത്തലയ്ക്കുന്ന
നമ്മുടെ ഇത്തിരി സമുദ്രത്തെ
പ്രാർത്ഥനപൂർവ്വം ധ്യാനിച്ചിരിക്കടോ.

എടോ, ഉറങ്ങിയോ?
ഉറങ്ങിയാലും ഇല്ലേലും ഉമ്മ.

കവിത എഴുതുന്ന പെൺകുട്ടികൾ സൂക്ഷിക്കുക

2010-03-27T02:19:00.000-07:00

കവിത എഴുതുന്ന പെൺകുട്ടികൾ സൂക്ഷിക്കുക
ഞാൻ പ്രണയാഭ്യർത്ഥനായുമായ് വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്

ശല്യപ്പെടുത്തി പിറകെ നടക്കുമ്പോൾ
എന്നെ ചെരുപ്പൂരി തല്ലുകയോ
അതെ പറ്റി കവിതയെഴുതുകയോ ആവാം

എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുകയോ ശ്രവിക്കാതിരിക്കുകയോ
അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നതായി ഭാവിക്കുകയോ ആവാം

എന്റെ മരമോന്തയെ പറ്റി
കവിതകൾ എഴുതാത്ത കൂട്ടുകാരികളോട്
പറയുകയും ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയും ആവാം,
എന്റെ മധുരം കിനിയുന്ന വാക്കുകളെ പറ്റി
കവിതകൾ എഴുതുന്ന കൂട്ടുകാരികളോട്
പറയുകയും പതുക്കെ തെറി പറയുകയൂം ആവാം,
ആവാതിരിക്കുകയും ആവാം.

പഴയ കാമുകന്മാരോടും ആങ്ങളമാരോടും നിളാനദിയോടും
പരാതി പറയുക,
നിയമപാലകരോടൂം കോടതിയോടും വാരികകളോടും
വേണമെങ്കിൽ നക്സലുകളോടും നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ പറ്റി പരാതി പറയാം.
(പക്ഷെ ഒരിക്കലും ഒബാമയിതൊന്നും അറിയരുത്)

നിങ്ങളുടെ അക്ഷരക്കാടുകളുടെ ഇരുളിൽ നമുക്ക് നിഴലുകൾ ആവാം
അവിടെയിരുന്നു ആവി പാറുന്ന ചോരയോ കാപ്പിയോ കുടിക്കാം
കുടുക്കുകൾ അഴിക്കാം അഴിക്കാതിരിക്കം
കുടുക്കാം, കൂടെ കുടുങ്ങാം, കുടുങ്ങാതിരിക്കാനും ഇടയുണ്ടെങ്കിലും

നിലവിളക്കിലെ നിലവിളിക്കാത്ത നാളം പോലും നാണം കെടുന്ന കവിതകൾ
എഴുതുന്ന പെൺകുട്ടികളെ ഞാനിതാ വരുന്നു,
സൂക്ഷിക്കുക വെറുതെ പ്രണയിക്കുവാനാണ്...

മഴ പെയ്യാതിരിക്കട്ടെ

2010-03-27T02:14:00.000-07:00

മഴ പെയ്യാതിരിക്കട്ടെ.
എനിക്ക് പേയാണ്.
ജലം എന്നെ വെറളിപിടിപ്പിക്കും.

എനിക്ക് കുടയില്ല, മഴക്കോട്ടും ഇല്ല.
മഴ എന്നെ മാനസികരോഗിയാക്കും.

മഴ പെയ്താൽ
ഈ മരുഭൂമിയുടെ നടുവിൽ
ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും.
എങ്ങോട്ട് നടക്കും.

തൽക്കാലമിവിടെ നിലാവ് മാത്രമാണ്.
നീലനിറമുള്ള തണുപ്പ്.
എന്റെ തലച്ചോറിലെ നുരയും പതയും തണുപ്പിക്കുന്ന
ശൈവശൈത്യം.

പുലർന്നാലിവിടം സൂര്യവിസർജ്ജനത്തിന്റെ
പീതമാലിന്യത്തിൽ ചൂട് പിടിയ്ക്കും.
എന്റെ തലച്ചോറിലെ നുരയും പതയും തിളപ്പിയ്ക്കും
ആഗ്നേയശക്തി.

ഉയർച്ച തഴ്ചകൾക്കിടയിൽ
പേ പൊയ് പോലെയല്ലോ.
അറിയാൻ മറന്നുപോകുന്നു.

രാപ്പകൽഭേദമില്ലാത്ത മഴകളുടെ വരവുകളെപ്പറ്റി
എന്നെ കടിച്ച നായ സംസാരിക്കുന്നു.
എന്നിൽ ഉദ്വേഗവും ഭയവും വളർത്തുന്നു.
തൊണ്ട വേദനിപ്പിക്കുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ പകരുന്നു.
ആസ്വദിക്കാനാവാത്ത ജലകണങ്ങൾ.
അപാരദാഹങ്ങളിൽ വാടിക്കൊഴിയുന്ന ജലകന്യകൾ.

നായ എന്റെ കാൽച്ചോട്ടിൽ ചുരുണ്ട് കൂടി
സൌഹൃദം അന്വേഷിക്കുന്നു.
പേയുടെ സാഹോദര്യത്തിൽ നായയുടെ വാല് തലോടുന്നു.
ഞങ്ങൾ ചൂടിനും തണുപ്പിനുമിടയിലെ
മഴകളെ ദുസ്വപ്നം കണ്ട്‌
ഉറങ്ങാതെ
മരുഭൂമിയുടേ നടുവിൽ...

പ്രണയം എന്ന കറുപ്പ്

2010-03-27T02:02:00.000-07:00

ആവശ്യപെടുന്നത് ചോരയാവുമ്പോൾ

2010-03-27T01:55:00.000-07:00

അവൾക്ക് വേണ്ടത് ചോരയായിരുന്നു

മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു
അവനും നനഞ്ഞിരുന്നു.
അവൾ ഒരു പൊട്ടു തൊടുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചിട്ട് അന്നേക്ക് ഒരാഴ്ചയായിരുന്നു.
അങ്ങനെ കടത്തിണ്ണയിൽ പഴയ പരിചയക്കാർ, രണ്ട് പേർ.

ഓർമ്മകളാൽ
അവനറിയാതെ ചിരിച്ചൂ.
ഓർക്കാതെ
അവൾ കരഞ്ഞു പോയി.
മഴ അശ്രദ്ധമായി പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

പരിചയത്തിന്റെ ചെറിയ തോട്ടിലൂടെ അവൾ അണപൊട്ടിയൊഴുകി.
“ഇന്ന് വൈകുന്നേരമാണ്...
പേടിയാവുന്നു...
ചോര...വേണം...
അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്...
കിട്ടുവാനെന്തേയിത്ര പാട്...
അറിയാൻ വയ്യ...”

അവനൊന്ന് പകച്ചു.
നെഞ്ച് പിടച്ചൂ.
അവൾ ബോധപൂർവ്വം ചിരിച്ചൂ.

നിശബ്ദത.
അവനിൽ ഭയവും സഹാനുഭൂതിയും നിറഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ
അവൾ പ്രതീക്ഷയോടെ ചോദിച്ചൂ,
“നീ ഏ പോസിറ്റീവാണോ?”
അവനൊരു കള്ളം പറഞ്ഞു,
“അല്ല ഒ നെഗറ്റീവാണ്”

പിന്നെ,
ഒരു രാത്രിയുടെ ലഹരിയെ ഓർത്തും പഴിച്ചും
കഴുത്തൊടിച്ചിട്ട് മഹാമാരിയിലൂടെ നടന്നൂ.

അന്ധവിചാരം

2010-03-26T21:49:00.000-07:00

അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്ന തമിഴന്
രജനീകാന്തിന്റെ സിനിമയും
എനിക്ക് പോർണോഗ്രാഫിയും തന്നവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

കന്യാകുമാരിയിലെ ഉദയാസ്തമനങ്ങൾക്കും
ആലപ്പുഴയിലെ നീലക്കായൽ‌പരപ്പിനും
സാധ്യത നൽകുവാനായി
വിദേശികൾക്ക് കണ്ണുകൾ നൽകിയവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

സീരിയൽ കണ്ടു തുളുമ്പാൻ കണ്ണീരും
വാർത്ത കണ്ട് യെസെമ്മസ് ടൈപ്പാൻ ഡിസ്പ്ലേയും
അവതാരികയുടെ പഴുത്ത്മുറ്റിയ മാറിടവും
സെവാഗിന്റെ സിക്സറും
സർവോപരി ടെലിവിഷവുമായവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

തെരുവുകളിലെ രക്തവും
തരുക്കളുടെ വംശനാശവും
കര ഭക്ഷിക്കുന്ന കടലും
കാണാതിരിക്കാൻ
അടയ്കാ‍നാവുന്ന കൺ‌പോളകളെ സൃഷ്ടിച്ചവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത മാതൃലിപിയായ്
“അവളെ“ തിരിച്ചറിയാനാവുന്ന ദേശി ക്ലിപ്പായ്
ആറ് സഞ്ചികളുള്ള ബോളിവുഡ് കംഗാരുവായി
അവതരിച്ചവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

അനന്തമായ ആകശവും
അവസാനിക്കാത്ത തിരമാലകളും
കാണേണ്ടിവന്നാൽ മിഴിപൂട്ടാൻ
ഉറക്കം നൽകിയവൾ
വിജയിക്കട്ടെ

അങ്ങനെയങ്ങേനെയങ്ങനെ
വിജയിക്കുന്നവൾ എന്നുമെന്നും വിജയിക്കട്ടെ
അത്രതന്നെ...

അവളൂടെ പരാജയം,
എന്റെ ലഹരികളുടെ അവസാ‍നം
ആർക്ക് വേണം?

ഈ മധുശാല ഞാൻ കുടിച്ചു തീർക്കും
എന്റെ പഴുത്ത കരൾ പണയം വയ്ച്ചിട്ടായാലും...

അങ്ങനെയങ്ങേനെയങ്ങനെ
വിജയിക്കുന്നവൾ എന്നുമെന്നും വിജയിക്കട്ടെ